مقاله بررسی زیست محیطی و فلوریستیکی دامنه های جنوب غربی رشته کوه بینالود


دنلود مقاله و پروژه و پایان نامه دانشجوئی

مقاله بررسی زیست محیطی و فلوریستیکی دامنه های جنوب غربی رشته کوه بینالود مربوطه  به صورت فایل ورد  word و قابل ویرایش می باشد و دارای ۵۶صفحه است . بلافاصله بعد از پرداخت و خرید لینک دانلود مقاله بررسی زیست محیطی و فلوریستیکی دامنه های جنوب غربی رشته کوه بینالود نمایش داده می شود، علاوه بر آن لینک مقاله مربوطه به ایمیل شما نیز ارسال می گردد

 فهرست مطالب

چکیده   ۱
فصل اول: کلیات   ۲
۱- رشته کوه های بینالود   ۲
۲- معرفی منطقه ی مطالعه شده   ۵
۳- اطلاعات هواشناسی منطقه   ۵
فصل دوم: روش مطالعه   ۷
فصل سوم: نتایج و بحث   ۸
۱- خانواده های گیاهی منطقه   ۸
۲- جنس های گیاهی منطقه   ۸
۳- گونه های گیاهی منطقه   ۹
۴- مقایسه فلور گیاهی منطقه و ایران   ۹
۵- اشکال زیستی   ۹
۶- دوره های رویشی   ۱۰
۷- زیستگاه   ۱۰
۸- نواحی رویشی   ۱۲
۹- گونه های اندمیک   ۱۲
۱۰- گونه های نادر و در معرض انقراض   ۱۳
۱۱- اهمیت اقتصادی   ۱۳
جدول ۱   ۱۴
جدول ۲   ۱۴
جدول ۳   ۱۴
جدول ۴   ۱۴
جدول ۵   ۱۵
جدول ۶   ۱۶
جدول ۷   ۱۷
جدول ۸   ۳۵
جدول ۹   ۳۵
جدول ۱۰   ۳۶
جدول ۱۱   ۳۶
جدول ۱۲    ۳۷
جدول ۱۳    ۳۷
جدول ۱۴   ۳۷
جدول ۱۵   ۳۸
جدول ۱۶   ۳۹
جدول ۱۷   ۴۰
جدول ۱۸   ۴۱
جدول ۱۹   ۴۲
جدول ۲۰   ۴۳
جدول ۲۱   ۴۴
جدول ۲۲   ۴۴
جدول ۲۳   ۴۵
جدول ۲۴   ۴۵
منابع   ۴۶
پیوست ۱: نقشه های توپوگرافیک منطقه   ۵۰
پیوست ۲: تصویر گونه های گیاهی منطقه   ۵۶

منابع

۱- جعفری، ع.، ۱۳۶۸، گیتاشناسی ایران، گیتاشناسی، جلد اول، تهران.

۲- درویش زاده، ع.، ۱۳۷۰، زمین شناسی ایران، سپهر تهران، ۲۵۶-۲۵۱

۳- نقشه ی مشهد، ۱۳۷۸، مقیاس ۵۰۰۰۰۰: ۱، سری K 452، برگ NJ 40-C، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح.

۴-نقشه ی درود، ۱۳۶۳، مقیاس ۱:۵۰۰۰۰ ، سری K 753، برگ  III 7862 ، اداره ی جغرافیایی ارتش جمهوری اسلامی ایران.

۵- نقشه ی باغشن گچ، ۱۳۶۹، مقیاس ۱:۵۰۰۰۰، سری ۷۵۳ K، برگ I 7762، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح.

۶- نقشه ی نیشابور، ۱۳۷۰، مقیاس ۱:۵۰۰۰۰، سری ۷۵۳ K، برگ I 7762، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح.

۷- نقشه ی گلمکان، ۱۳۶۳، مقیاس ۱:۵۰۰۰۰، سری ۷۵۳ K، برگ IV 7862، اداره ی جغرافیایی ارتش.

۸- زرگری، ع.، ۱۳۷۰-۱۳۷۶، گیاهان دارویی، انتشارات دانشگاه تهران، جلد ۵-۱، تهران.

۹- قهرمان، ا.، عطار، ف.، ۱۳۸۰، تنوع زیستی گونه های گیاهی ابرشهر تهران، انتشارات دانشگاه تهران، تهران.

۱۰- قهرمان، ا.، ۱۳۷۳-۱۳۶۹، کروموفیت های ایران، مرکز نشر دانشگاهی، جلد ۴-۱، تهران.

۱۱- قهرمان، ا.، ۱۳۸۱-۱۳۵۷، فلور رنگی ایران. موسسه ی تحقیقات جنگلها و مراتع، جلد ۲۴-۱، تهران.

۱۲- مظفریان، و.، ۱۳۷۹، رده بندی گیاهی، انتشارات امیرکبیر، جلد ۲-۱، تهران.

۱۳- اسدی، م.، معصومی، ع.، خاتم ساز، م.، مظفریان، و.، ۱۳۸۰-۱۳۶۷، فلور ایران. موسسه ی تحقیقات جنگلها و مراتع، جلد ۴۲-۱، تهران.

۱۴- قهرمان، ا.، عطار، ف.،۱۳۷۷، تنوع زیستی گونه های گیاهی ایران، انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، تهران.

۱۵- مظفریان، و.، ۱۳۷۵، فرهنگ نام های گیاهان ایران، فرهنگ معاصر، تهران.

۱۶- ویسکرمی، غ.، ۱۳۷۹، مطالعه ی فلوریستیک منطقه ی کوه سفید لرستان. پایان نامه کارشناسی ارشد رشته ی زیست شناسی گیاهی، دانشکده ی علوم، دانشگاه تهران.

۱۷- زارعی، م.، ۱۳۸۲، مرور سیستماتیک سرده ی GAGEA (تیره ی لاله) در ایران، پایان نامه ی کارشناسی ارشد رشته ی زیست شناسی گیاهی، دانشکده ی علوم، دانشگاه تهران.

۱۸- معصومی، ع.، ۱۳۷۹-۱۳۶۵، گون های ایران، موسسه ی تحقیقات جنگلها و مراتع، جلد ۴-۱، تهران.

۱۹- کریمی. ه، ۱۳۷۴٫ گیاهان هرز ایران، مرکز نشر دانشگاهی، تهران.

۲۰- حیدری، ج.، ۱۳۸۳، بررسی فلوریستیک دامنه های جنوب غربی رشته کوه بینالود. پایان نامه ی کارشناسی ارشد رشته ی زیست شناسی گیاهی، دانشکده ی علوم، دانشگاه تهران.

۲۱- Rechinger, K. H. (ed.). (1963-1999) Flora Iranica, Vols. 1-174. Akademische Druck-u. Verlagsanstalt. Graz.

22- komarov, V. L. (ed.). (1933-1964)Flora of the U.S.S.R. Vols. 1-30. Izdatelstvo Akademii nsuk SSR. Leningrad.

23- Akhani, H. & Forther, H., (1994) The genus Heliotropium L. (Boraginaceae) in Flora Iranica Area. Sendtnera, 2, 187-276.

24-Assadi. M., (1996) A taxonomic revision of Elymus sect. Caespitosae and sect. Elytrigia (Poaceae, Triticeae) in Iran, Willdenowia, 26, 251-271.

25-Davis, P. H. (ed.)., (1965-1988) Flora of Turkey and the east Aegean Islands. Vols. 1-10, Edinbrugh University Press. Edinburgh.

26- Ranjbar, M., (1999) Some remarks on the genus oxytropis (Fabaceae) from Iran, Sendtnera, 6, 193-196.

27-Townsend, C. C. & Guest, E., & Al-ravi, A. (Eds.). (1966-1968) Flora of Iraq. Vols. 1-9. Ministry of Agriculture of the Republic of Iraq. Baghdad.

28- Tutin T. G. et al. (Eds.). (1964-1980) Flora Europaea. Vols. 1-5. Cambridge University Press. Cambridge.

29- Akhani. H., (1998) Plant biodiversity of Golestan national Park, Iran, Stapfia 53.

30- Takhtajan, A. (1986) Floristic Regions of the World. University of California Press. California. (English translation from Russian).

31- Zohary, M. (1973) Geobotanical foundation of the Middie East. Vol 1-2, Gustav Fischer Verlag.

 

چکیده

مطالعه حاظر، بررسی زیست محیطی و فلوریستیکی گیاهان دامنه های جنوب غربی ارتفاعات کوه بینالود در شمال شهرستان نیشابور با وسعتی حدود ۵۰۰ کیلومتر مربع است. این مطالعه به منظور شناخت گونه های گیاهی و بویژه شناسایی گونه های کمیاب و در معرض انقراض و همچنین برای افزایش دانش ما در مورد محیط زیست این منطقه انجام شد، چرا که اولین قدم در راه حفظ محیط زیست، شناخت دقیق و علمی آن می باشد. پوشش گیاهی منطقه شامل ۴۸۸ گونه و زیرگونه متعلق به ۳۰۱ جنس از ۶۷ خانواده ی گیاهی است که از بین آنها تعداد ۲۰ گونه جزو گیاهان کمیاب و در معرض انقراض می باشند. تروفیت ها با ۸۸/۳۶ درصد شکل زیستی غالب را دارند و همی کریپتوفیت ها و کامفیت ها به ترتیب با ۰۱/۳۴ و ۶۸/۱۱ درصد اشکال زیستی بعدی را تشکیل می دهند. از نظر نوع ناحیه ی رویشی، ۶۶/۵۲ درصد گیاهان آن از عناصر رویشی ایرانو-تورانی و بقیه مربوط به دو، سه یا چند ناحیه ی رویشی بوده و یا پراکنش جهانی دارند. زیستگاه های منطقه را از روی نوع رویش گیاهی، نوع بستر و میزان دسترسی گیاهان به آب، می توان به هفت زیستگاه دشتی و مسطح، صخره ای، دامنه های مرطوب،دامنه های خشک ،  زیستگاه های آبی، واریزه ها و مناطق تخریب شده تقسیم کرد.

فصل اول: کلیات

۱- رشته کوه های بینالود

بینالود سلسله ارتفاعی به با روند تقریبی شمال غربی – جنوب  شرقی در حدفاصل شهرستانهای مشهد و نیشابور در استان خراسان واقع است (پیوست۱). این رشته کوه دارای قله های متعددی است که بلندترین آنها با ۳۲۱۱ متر ارتفاع دارد، همچنین قله شیر باد ۳۲۰۰ متر و قلة زرگران با ۳۱۰۰ متر ارتفاع در جنوب قلة بینالود-که بلندترین قلة استان خراسان می باشد- قرار دارند. کلیه آبریزهای شمالی این کوهستان به کشف رود و آبزیزهای جنوبی آن به کال شور می ریزد . روستاهای مهمی چون زشک، شاندیز، طرقبه،گلمکان در دامنه های شمالی و روستاها و شهرهایی مانند پیوه ژن، درود، خرو و میرآباد در دامنه های جنوبی آن قرار گرفته اند.

از لحاظ زمین شناسی رشته کوه های بینالود بین پلیت مستحکم توران و خرده قاره ایران مرکزی محاط شده است. مرز جنوبی آن گسل میامی یا گسل شاهرود و حد شمال غربی آن را گسل سمنان می دانند. گسترش واقعی این زون بین نواحی شمال سبزوار و نیشابور تا مشهد است ولی با توجه به اینکه در زون مورد بحث زمین های دگرگون شده وآزرینی وجود دارد که در آن سوی مرز (افغانستان) نیز قابل تعقیب است بنابراین، حد شرقی این زون را به ادامه هندوکش غربی در افغانستان محدود می کنند.(۲)

این زون بخشی از البرز را شامل است که از نظر زمین شناسی، اختصاصات ویژه ای دارد. گاهی واحد زمین شناسی بینالود را زون تدریجی بین ایران مرکزی و البرز درنظر می گیرند، زیرا رسوبات و رخساره های پالئوزوئیک این زون شبیه البرز است و گاهی آنرا جزئی از ایران مرکزی درنظر میگیرند که در آن رسوبات اپی کنتینانتال پالئوزوئیک تقریباً در همه جا دیده میشود، ولی در بخشهای بالاآمده (هورست) به طور محلی، قسمت هایی از ردیف های رسوبی حذف شده و در آن نبود چینه شناسی مشخص دیده می شود. به علاوه، زون مزبور، طی دونین پسین – کربنیفر با البرز غربی و مرکزی و درپرمین با سایر قسمتهای ایران از نظر حوضة رسوبی وضع تقریباً مشابهی داشته و در ارتباط بوده است (۲).

مجموعه آذرین و دگرگونی این زون که به ویژه در جنوب و مغرب مشهد بیرون زدگی دارد، شامل سه فاز دگرگونی ناحیه ای و دو مرحله گرانیت زایی است و در آن توده های اولترابازیک نیز وجود دارد. در مورد سن این مجموعه های دگرگونی و آذرین اتفاق نظر وجود ندارد، برخی آن را پرکامبرین و بعضی به ژوراسیک نسبت می داده اند، ولی شواهد زمین شناسی و تعیین سن مطلق نشان داده است که فازهای دگرگونی و گرانیت زایی اولیه آن به فاز کوهزایی هرسی نین و بعدها در تریاس میانی نیز مجموعاً تحت تأثیر دگرگونی های سیمرین پیشین قرار گرفته است(۲).

ادامة قسمتی از عملکرد کوهزایی هرسی نین را که از تیان شان – پامیر – هندوکش به جنوب مشهد می رسد، نوعی فرورانش پوستة اقیانوسی (اقیانوس پالئو تتیس) می دانند. در این زون رسوبات کامبرین فسیل دار وجود داشته و طی سیلورین و دونین زیرین، دریای مشترکی شمال شرق ایران و ایران مرکزی را فرا می گرفته، زیرا رسوبات مشابهی طی این مدت در بینالود و ایران مرکزی بر جای گذاشته شده است. ارتباط مزبور تا کربونیفر زیرین نیز وجود داشته است در حالی که در البرز رابطة مزبور به کلی قطع شده. این وضعیت را به حرکات خشکی زایی اواخر دونین مربوط می دانند و کنگلومرای قاعده ای کربونیفر زیرین را دلیل این حرکات ذکر می کنند(۲).

رسوبات کربونیفر فوقانی در بینالود، شامل مجموعه ای از ماسه سنگ کوارتزیتی سیاه رنگ و شیل است که تا اندازه ای شبیه تشکیلات سردر(طبس – ایران مرکزی) است. رسوبات تریاس البرز با ایران مرکزی تفاوت داشته ولی در بینالود، هیچ نوع رسوبی در تریاس تشخیص داده نشده است. تنها در منطقة آق دربند (۱۰۰ کیلومتری شرق مشهد) رسوبات شیل و ماسه سنگ همراه با لایه های آهکی آمونیت دار وجود دارد که آن را به تریاس میانی و فوقانی مربوط می دانند(۲).

گسل سنگ بست – شاندیز  مجموعة دگرگونی پالئوزوئیک و توده های نفوذی جنوب مشهد را از اسلیت و ماسه سنگهای سازند شمشک (رتیو – لیاس) و رسوبات جوان تر مجزا می کند.

با حرکات کوهزایی سیمرین پیشین و پس روی دریا، محیط مناسبی برای رشد گیاهان در این منطقه فراهم شده است.

در زون بینالود، رسوبات ژوراسیک در بسیاری از نقاط به طور هم شیب رسوبات پالئوزوئیک و مجموعه های دگرگونی را می پوشاند و در کنگلومرای قاعده ای آن می توان قطعات مختلف و فراوان دگرگونی و آذرین پالئوزوئیک را پیدا کرد. رسوبات لیاس نیز مشابه رسوبات سازند شمشک البرز است

و در آن گاهی لایه ماسه سنگ بین لایه ای وجود دارد که حاوی فسیل های گیاهی زیاد است. رسوبات آهکی دورة کرتاسه نیز مشابه البرز بوده و در جنوب غربی قشلاق، گرانیت های مشهد را فرا می گیرد.

رسوبات پالئوژن در دامنة شمالی البرز و بینالود گسترش نداشته است. در ضمن فعالیت شدید آتشفشانی ائوسن در این ناحیه به چشم نمی خورد. رسوبات نئوژن البرز شرقی و بینالود شبیه ایران مرکزی است. به علاوه رسوبات قرمز تخریبی و سایر لایه های ترسیر در جنوب بینالود وجود دارد ولی گسترش آنها بسیار محدود است(۲).

۲- معرفی منطقه ی مطالعه شده:

منطقه مورد مطالعه با وسعتی حدود ۵۰۰ کیلومتر مربع در دامنه های جنوب غربی رشته کوه بینالود، در حد فاصل طول های جغرافیایی ’۱۵  °۵۹ و ’۴۵  °۵۸ شرقی و عرض های ‘۸  °۳۶ و ’۲۴  °۳۶ شمالی قرارگرفته است(منابع ۳ تا ۷) به طوری که شهر خرو، روستای باغشن گچ و تمام نواحی و روستاهای مابین این دو منطقه را شامل میشود (پیوست۱). کمترین ارتفاع این منطقه ۱۳۰۰ متر و بیشترین ارتفاع حدود ۲۸۰۰ متر بالای سطح دریا می باشدبطوری که اختلاف ارتفاعی حدود ۱۵۰۰ متر در این منطقه مورد مطالعه قرار گرفته است.

در جدول ۱ نام، مختصات جغرافیایی و ارتفاع بعضی از مهمترین مناطق و روستاهای منطقه آمده است.

۳- اطلاعات هواشناسی منطقه:

اطلاعات مربوط به دما، بارش و رطوبت نسبی با استفاده از اطلاعات ایستگاه هواشناسی شهرستان نیشابور – که نزدیکترین ایستگاه هواشناسی به منطقه می باشد – محاسبه شده است. این اطلاعت در فاصله سالهای ۱۹۶۲ تا ۱۹۸۵ و ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۰ ثبت شده است.

دما: میانگین دمای ماهانه در ژانویه (اواخردی و اوایل بهمن) کمترین مقدار خود را داشته، سپس افزایش یافته و در جولای به حداکثر مقدار خود می رسد و سپس تا ژانویه سیرنزولی طی می کند. میانگین مینیمم دماها در ماهای ژانویه، فوریه و مارس یعنی فصل زمستان زیر صفر بوده و ماه های یخبندان را تشکیل میدهد. سردترین ماه سال ژانویه وگرمترین ماه جولای میباشد (جدول ۲).

بارندگی: مجموع بارندگی سالانه ۹/۲۳۹ میلیمتر و  حداکثر میزان بارندگی در ماه مارس          (اواخر اسفند واوایل بهار) می باشد (جدول ۳).

رطوبت نسبی: رطوبت نسبی در گرمترین ماه، کمترین و در سردترین ماه بیشترین مقدار خود را داشته است (جدول ۴).

فصل دوم: روش مطالعه

          برای انجام این مطالعه ابتدا نقشه های توپوگرافی منطقه (منابع ۳، ۴، ۵، ۶ و ۷) تهیه و پس از شناسایی دقیق موقعیت منطقه عملیات صحرایی و جمع آوری نمونه ها آغاز گردید. نمونه های گیاهی از تیر ماه ۱۳۸۱ تا فروردین ۱۳۸۳ هر ماه در فصول رویش جمع آوری شدند. اطلاعات مربوط به زیستگاه، محل و تاریخ جمع آوری و همچنین برخی اطلاعات محلی در مورد گونه ها در هنگام جمع آوری نمونه ها ثبت شد. تمام این نمونه ها به هرباریوم مرکزی دانشگاه تهران (TUH) منتقل شده و پس از خشک کردن و تثبیت آنها بر روی شیت های هرباریوم و شماره گذاری، شناسایی آنها با استفاده از منابع مختلف (منابع شماره ی ۹ تا ۲۸) انجام شد. شکل زیستی گونه ها با استفاده از روش رانکیه (۱۹۳۴) و کرولوژی گونه ها با استفاده از منابع مختلف (منابع ۹، ۲۹، ۳۰، ۳۱) تهیه گردید و در نهایت اهمیت اقتصادی و زیست محیطی گونه های مختلف مشخص شد.

فصل سوم: نتایج و بحث

 ۱- خانواده های گیاهی منطقه:

          در منطقه مطالعه شده تعداد ۶۷ خانواده گیاهی وجود دارد. از بین این خانواده ها، ۵۴ خانواده از گیاهان دولپه، ۱۰ خانواده از گیاهان تک لپه، یک خانواده از کلامیدوسپرمها و دو خانواده متعلق به نهانزادان آوندی است. خانواده کاسنی (Asteraceae) با ۷۱ گونه بیشترین فراوانی گونه را در منطقه دارد و بعد از آن به ترتیب خانواده های گندم (Poaceae) با ۵۰ گونه، حبوبات (Fabaceae) با ۴۳ گونه، شب بو (Brassicaceae) 30 گونه، میخک (Caryophyllaceae) با ۷۲ گونه، چتریان (Apiaceae) با ۲۲ گونه، نعناع (Lamiaceae) با ۲۱ گونه، گاوزبان (Boraginaceae) با ۲۰ گونه، لاله (Liliaceae) با ۱۸ گونه و گل میمون (Scrophulariaceae) با ۱۵ گونه بزرگترین خانواده های گیاهی منطقه را تشکیل می دهند.

۲- جنسهای گیاهی منطقه:

          بر طبق جدول ۵ تعداد ۳۰۱ جنس گیاهی در منطقه وجود دارد. بزرگترین جنس گیاهی منطقه جنس گون (Astragalus)با ۱۴ گونه می باشد. جدول ۶ نام بزرگترین جنسهای گیاهی و تعداد گونه های هر جنس را نشان می دهد.

۳- گونه های گیاهی منطقه:

          منطقه مطالعه شده دارای ۴۸۷ گونه گیاهی می باشد (جدول ۷). از بین این گونه ها تعداد ۳۹۳ گونه دو لپه، ۹۲ گونه تک لپه، دو گونه پتریدوفیت و یک گونه کلامیدوسپرم است. جدول ۸ تعداد و درصد این گونه ها را نشان می دهد. پیوست ۲ تعدادی از تصاویر گونه های گیاهی و مناظر منطقه را نشان می دهد.

۴- مقایسه ی فلور گیاهی منطقه و ایران:

          منطقه ی مطالعه شده در دامنه های جنوب غربی رشته کوه بینالود وسعتی حدود ۵۰۰ کیلومتر مربع دارد که ۰۳/۰ % وسعت ایران می باشد. تعداد خانواده ها ۱۱/۴۰ % کل خانواده های گیاهی ایران، تعداد جنسها ۹۳/۲۴% تعداد جنسهای ایران و تعداد گونه ها ۴۴/۶% تعداد گونه های گیاهی ایران می باشد (جدول ۹).

۵- اشکال زیستی (Biological types = Life forms)

          شکل زیستی تروفیت (Therophyte) با ۸۸/۳۶% شکل زیستی غالب گیاهان منطقه را تشکیل می دهد. بعد از آن به ترتیب اشکال زیستی همی کریپتوفیت (Hemicryptophyte)، کامفیت (Chamaephyte)، ژئوفیت پیاز دار (Bulbose geophyte)،  فانروفیت (Phanerophyte)، ژئوفیت ریزوم دار (Rhizomatous geophyte)، ژئوفیت غده دار (Tuberose geophyte)، نانوفانروفیت (Nanophanerophyte)، هلوفیت (Helophyte) و پارازیت (Parasite) اشکال زیستی بعدی را تشکیل می دهند (جدول ۱۰).

          در جدول ۱۱ شکل های زیستی ده خانواده ی گیاهی بزرگ منطقه و تعداد و درصد هر یک از این اشکال رویشی آمده است. این جداول نشان می دهند که تروفیت ها بالاترین درصد فراوانی را در خانواده های گرامینه، شب بو و گل میمون تشکیل می دهند. همی کریپتوفیت ها بالاترین درصد فراوانی را در خانواده های کاسنی، حبوبات، چتریان و نعناع دارا می باشند. کامفیت ها در خانواده نعناع با درصد همی کریپتوفیت ها برابری می کند و در خانواده میخک نیز درصد قابل توجهی را دارا می باشد و ژئوفیت ها تقریباً تمام خانواده ی لاله را در بر می گیرند.

۶- دوره ی رویشی:

          گیاهان به سه گروه از لحاظ دوره ی رویشی تقسیم می گردند، گیاهان یک ساله، دو ساله و چند ساله. جدول ۱۲ تعداد و درصد آنها را درمنطقه نشان می دهد.

۷- زیستگاه:

          مشاهدات انجام شده مؤید هفت زیستگاه مختلف در منطقه است این زیستگاه ها بر اساس میزان دسترسی گیاهان به آب و نوع بستر تقسیم شده اند:

۱) مناطق دشتی: این مناطق، تمام کوه پایه ها و مناطق مسطح بین کوه ها و تا حدی دامنه های کم شیب را شامل می شود. با توجه به مناسب بودن این مناطق برای فعالیت های کشاورزی، بیشترین تغییر در اکوسیستم های موجود در این زیستگاه رخ داده است. در این مناطق گونه های مختلف از خانواده ی گرامینه پراکنش دارند در جدول ۷ زیستگاه هایی را که هر گونه گیاهی می تواند اشغال کند آمده است.

۲) نواحی سنگی و صخره ای: این زیستگاه معمولاً در دامنه ها در قسمتی که سنگ بستر از خاک خارج شده است، دیده می شوند. همچنین در شکاف صخره ها گونه های متنوعی را می توان مشاهده نمود (جدول ۷).

۳) مناطق خشک کوهستانی: این مناطق در حد واسط نواحی دشتی و مناطق صخره ای کوهستان ها قرار دارند و گونه هایی از هر دو زیستگاه در این منطقه نیز وارد می شوند.

۴) مناطق مرطوب کوهستانی و حاشیه رودخانه ها: به دلایل مختلف مانند وجود چشمه ها و آبراهه های فصلی در شیبها و یا وجود برخی ساختارهای صخره ای زیر سطح خاک که سبب انتقال رطوبت به سطح می شوند، لکه های کوچک مرطوبی در دامنه های خشک کوهستان ایجاد می شود. از طرفی وجود رطوبت کافی در کنار رودها نیز چنین رویشهایی را ایجاد می کند. این زیستگاه معمولاً دارای گونه های متنوعی از انواع گونه های گرامینه و گیاهان مختلف دیگر هستند.

۵) دامنه های واریزه ای: این بستر ها که در پایین دامنه ارتفاعات انباشته از خرده سنگ های تخریب شده ی صخره ها هستند شامل واریزه های شیستی و ماسه ای اند. در واریزه های شیستی که خاک اندکی نیز در بین سنگریزه ها وجود دارد، معمولاً گیاهان کمی می رویند، اما مناطق واریزه ای ماسه ای به علت نرم و متخلخل بودن بستر، از تنوع و غنای گونه ای بیشتری برخوردار است.

۶)زیستگاه های آبی: این زیستگاه که درون رودخانه ها را شامل می شوند که به علت شیب تند منطقه و جریان سریع آب دارای تنوع گیاهی اندکی می باشند.

 ۷) مناطق تخریب شده: این زیستگاه ها شامل مناطق دستخورده ی روستاها، باغها، مزارع کشاورزی و خاک ریزهای کنار جاده ها هستند. در این زیستگاه ها گونه های متعددی از گندمیان و علف های هرز دیده می شوند.

 ۸- نواحی رویشی (کرولوژی):

 

50,000 ریال – خرید

تمام مقالات و پایان نامه و پروژه ها به صورت فایل دنلودی می باشند و شما به محض پرداخت آنلاین مبلغ همان لحظه قادر به دریافت فایل خواهید بود. این عملیات کاملاً خودکار بوده و توسط سیستم انجام می پذیرد.

 جهت پرداخت مبلغ شما به درگاه پرداخت یکی از بانک ها منتقل خواهید شد، برای پرداخت آنلاین از درگاه بانک این بانک ها، حتماً نیاز نیست که شما شماره کارت همان بانک را داشته باشید و بلکه شما میتوانید از طریق همه کارت های عضو شبکه بانکی، مبلغ  را پرداخت نمایید. 

 

 

مطالب پیشنهادی:
  • مقاله روشی زیست محیطی برای آماده سازی پنبه
  • برچسب ها : , , , , , , , ,
    برای ثبت نظر خود کلیک کنید ...

    براي قرار دادن بنر خود در اين مکان کليک کنيد
    به راهنمایی نیاز دارید؟ کلیک کنید
    

    جستجو پیشرفته مقالات و پروژه

    سبد خرید

    • سبد خریدتان خالی است.

    دسته ها

    آخرین بروز رسانی

      چهارشنبه, ۲۹ شهریور , ۱۳۹۶
    
    اولین پایگاه اینترنتی اشتراک و فروش فایلهای دیجیتال ایران
    wpdesign Group طراحی و پشتیبانی سایت توسط دیجیتال ایران digitaliran.ir صورت گرفته است
    تمامی حقوق برایbankmaghale.irمحفوظ می باشد.