مقاله فضاهای نمایشگاهی (برج ایفل)


دنلود مقاله و پروژه و پایان نامه دانشجوئی

مقاله فضاهای نمایشگاهی (برج ایفل) مربوطه  به صورت فایل ورد  word و قابل ویرایش می باشد و دارای ۳۰  صفحه است . بلافاصله بعد از پرداخت و خرید لینک دانلود مقاله فضاهای نمایشگاهی (برج ایفل) نمایش داده می شود، علاوه بر آن لینک مقاله مربوطه به ایمیل شما نیز ارسال می گردد

فهرست مطالب

مقدمه   ۱
نمایشگاه سال  ۱۸۸۹ ، پاریس:   ۲
سا ختمان نمایشگاهها  به اوج  اعتلای  خود می رسد:   ۳
ابعاد بی سا بقه   ۴
بنائی که به حد  سا ختمانی  خود محدود نبود:   ۵
احساس قدیمی ایستائی از میان  می رود:   ۶
بیوگرافی:   ۹
بزرگترین علاقه ایفل:   ۱۱
پل های هلالی :   ۱۱
برج ایفل:   ۱۴
تاریخچه ساخت برج ایفل:   ۱۷
مراحل ساخت برج ایفل:   ۱۹
مشخصات برج ایفل:   ۲۰
نکات سازه ای و فنی بنا:   ۲۱
مطالبی راجع به برج ایفل   ۲۲
منبع   ۲۶

مقدمه

اصولا فضاهای نمایشگاهی یکی از دستاوردهای دوران مدرن است. شاید پیش از انقلاب صنعتی، فضای نمایشگاهی به معنای امروزین آن هرگز وجود نداشت. به واقع تولید انبوه کالاهای صنعتی، خدمات نوین و دستاوردهای روزمره تکنولوژیکی نیازمند عرصه­ها و فضاهای جدیدی برای نمایش آن به عموم بود که تا پیش از انقلاب صنعتی وجود چنین فضاهایی بی­معنی می­نمود.

در خصوص فضاهای نمایشگاهی به نظر می رسد در ابتدا دو مفهوم فضا ونمایش باید تعریف شوند تعریف فضا امری نسبی است و در جوامع مختلف می تواند متفاوت باشد . مفهوم نمایش ( Exhibit ) نیز بر طبق فرهنگ لغت آکسفورد عبارت است از نشان دادن چیزی در یک مکان عمومی برای مردم ، برای لذت بردن آنها و یا برای اطلاع رسانی و آگاه کردن آنها. فضای نمایشگاهی در حقیقت جایی است که در آن نمایش نوآوری، خلاقیت، تکنولوژی و فناوری جدید، تجارت و رقابت نقش عمده­ای بازی می­کند. بنابراین می­توان چنین نتیجه گرفت که تبعیت معماری فضاهای نمایشگاهی از تکنولوژی و همسویی آن با محصولات جدید از ۱۵۰ سال پیش تاکنون بصورت مستمر ادامه داشته است.

با دیدن عنوان “معماری و فضای نمایشگاهی”، به یاد بناهایی همچون: “کریستال پالاس”، “مرکز پمپیدو” ,”برج ایفل” و … می­افتیم. برج ایفل به عنوان نماد نمایشگاه جهانی پاریس در سال ۱۸۸۹ سمبل تکنولوژی و پرچم­دار مرتفع­ترین بنای روزگار خود بود.


نمایشگاه سال  ۱۸۸۹ ، پاریس:

 سا ختمان نمایشگاهها  به اوج  اعتلای  خود می رسد:

نمایشگاهها  سال ۱۸۸۹ پاریس  نتیجه  پیشرفتی  را که  از  مدت ها پیش  در دفن سا ختمان با ساختن نمایشگاهها  آغاز گشته  بود  مشخص می دارد با ساختن این نمایشگاه مهندسینی  بزرگ مانند  ایفل  به رفعت  قدرت  خود رسیدند  افکار و ابتکارات تازه در فن سا ختمان همراه  با پیشرفت  صنعت ، اثری در خشان و تاثیری فرا وان به این نمایشگاه داد. تالار ماشین، طویل اما  ساده و بی تکلف نمایشگاه  سال ۱۸۵۵ تالار  عظیم دایره ای شکل  که به سال ۱۸۶۷(کران) و (ایفل) سا ختند و دو تالاری که به سال ۱۸۷۸ با محاسبات ( دودیون) سا ختشان میسر شد ، همه قدم هائی برای پیشرفت بودند  که به اوج اعتلای خود در قصر ماشین  سال ۱۸۸۹ رسید .

مرکز نمایشگاه  سال ۱۸۸۹ برج ایفل  بود، که  ایفل  و مهندسین  آن را در زمان کوتاه هفده ماه ، در کنار رود سن بر پا داشتند ، بنا های  این نمایشگاه در پشت برج ایفل قرار  داشتند  و این نمایشگاه  دوشا خه داشت ؛ در یک شا خه هنر های زیبا و در شا خه  دیگر هنر های دستی  به معرض تماشا گذاشته شده  بود ند  و این دوشاخه با قسمتی  که به اشیاء متفرقه  ا ختصاص یافته بود  به یکدیگر مرتبط  می شد  توده عظیم فلزی تالار ماشین در پشت این بناها  قرار داشت  و تمام نمایشگاه را تحت  الشعاع  قرار می داد.

نوعی جرثقیل متحرک ، در میان  تالار ماشین سا خته شده بود که تما شا چیان رادر طول  این تالار عظیم  گردش می داد  تا به تماشای  تمام ماشین  های مو جود  در این تالار ( که بیشتر آن ها مشغول کار بودند ) موفق آیند  برخی از روز ها تا صد تماشاچی  با استفاده از این جرثقیل  به تماشای تالار موفق می آمدند برای آخرین بار صنعت  به اعجایی رسید  که در روز تولدش  پیش بینی شد  ذکر این نکته بی مناسبت نیست  که چهار سال بعد در نمایشگاه  جهانی شیکا گو  با مقایسه  با این  تالار  چنین مو فقیتی بدست  نیامد اما پیشرفتی که بین سالهای ۱۸۷۸و۱۸۸۹ صورت گر فت  چنان عظیم بود که تماشا چیان از دیدار دلیری  سا ختمان  تالار ماشین  و بر ج ایفل از راستی به  هیجان  می آمدند .

مجسمه ساز « ریموند دوشان –ویلن »(۱۹۱۸و۱۸۷۶) که به  هنگام دیدار این نمایشگاه  سیزده  ساله بود  خاطرات خود را چنین می نویسد « هنر  سا ختمان  آهنی چنان طولانی نادیده گر فته شده که مردم برای شنا خت و در ک  ارزش کاری  به قدرت و دلیری  تالار ماشین آماده  نبودند  من هنوز به خوبی  سوارشدن بر جرثقیل متحرک را بیاد می آورم که در روشنی  خیره کننده این تالار حرکت می کرد وقتی این جرثقیل می چرخید چشم سیاهی میرفت و شخص در پیش پای خود انبوهی از دایره  و هرم  و مکعب  می دید  و صدای  سوت  و هل هله  تما شا چیان  تالار را پر می کرد .

ابعاد بی سابقه

مهندس تالار ماشین ( که عملاً « قصر ماشین » نا میده شد. )«کتانسن» و معمار آن «دوتر» بود  ابعاد این تالار از اعداد هر سا ختمان دیگری که قبل از آن سا خته شده بود  پیشی گرفت و بزرگترین طاقی که تا به حال  سا خته شده بود  طاقی ایستگاه راه آهن ( سنت پانکراس ) در لندن بود که دهانه ای به طول ۷۳ متر و ارتفاعی مساوی ۲۵ متر داشت ( سال ۱۸۶۸) طول  دهانه  تالار ماشین ۱۱۵ متر  و ار تفاع  آن ۴۵ متر  بود  اسکلت  آهنی  این تالار  مر کب  از بیست  خر پا  بود و طول  آن ۴۲۰ متر . دو جانب این تالار با شیشه های عظیم پوشیده  می شد .

بنائی که به حد  سا ختمانی  خود محدود نبود:

فضای  عظیم  تالار  ماشین  سال ۱۸۸۹  نشان پیروزی  کا ملاً بی سا بقه  بر ( ماده ) بود  از این نظر هیچ  ساختمانی  در گذشته  با این سا ختمان  قابل  مقایسه  نبود  اما  اهمیت  این تالار  در این نبود  که  با آن فضای  محصور  گشت  از این رو  کو چکی  یا بزرگی  این فضا  کمی  یا زیادی تعداد خر پا ها از اهمیت  بنا نمی کاست. نکته  این بود  که دیوارهای شیشه ای  دو انتهای این تالار را کاملاً مسدود نمی کرد بلکه چون  پرده های  شفاف  بین فضای  داخلی  و خارجی  بود  و معنای  زیبائی  این ساختمان  در همین نکته نهفته  است و حدتی  که از ترکیب فضا ی  داخل  آن با فضای  خارج بوجود  آمد  و از این و حدت  بی انتها ئی  و تحرکی در توازن با ماشین هائی که دراین تالار قرار داشتند حاصل گشت .

احساس قدیمی ایستائی از میان  می رود:

هر خر پای هلالی  از دو قسمت تشکیل شده است  که در راس  بام با لولائی سنجاق مانند  به یک دیگر متصل  می شوند  این خرپا های هلالی  هر چقدر  که به سطح زمین نزدیکتر می شد ند  نازکتر  می گشتند . تا جائی  که به نظر می رسید  پیوستگی  خود را به سطح زمین از دست می دهند- و هر چقدر  که از سطح زمین دور تر  می شدند  وزن  و قدرت  خود را باز یا فتند.

به نظر می رسید  شکل این هلالی  ها  درست بر خلاف  اصول  معمول « ایستائی» باشد ؛ زیرا به ملاک معمول  برای ایجاد  تعادل لازم  بود  پائین خر پا ها  از بالای  آن ها ضخیم  تر باشد. چون خر پا های هلالی  این نمایشگاه  یکسره  سا خته  نشده  بودند  بلکه چناچه  که گذشت  مرکب  از دو قسمت بودند  که در راس خر پا  به یکدیگر  لولا می شدند  هر قسمت مانند « کنسلی » بسیار طویل عمل می کرد  که بالا و پایین رفتن  این قسمت را  در مقابل فشار های  مختلف  میسر  می داشت  . اندازه مقطع این خر پا ها ی هلالی  نیز  تصور معمولی  از اندازه  مقطع  یک هلالی  را از میان  برد  طول مقطع  این خر پا  های هلالی  تقریباً  پنج برابر  عرض  آن بود ( طول  این  مقطع  سه متر و نیم  و عرض آن هفتاد  و پنج  سانتی متر بود .) این نسبت درست بر خلاف نسبت  اندازه  های مقطع  طاقی های  سنگی  است که  تا این  زمان  برای چشم  ملاک  قضا وت  و مقایسه  بود.

انتقادات  در باره این بنا از جانب هم عصران  آن:

نازکی  و سبکی  این خر پا ها  در مقا یسه  با ابعاد  بزرگی و بی سا بقه  در آن  ها ، ناظرین  آن زمان را  مبهوت کرد حتی آناتول دوبودو  که خود در پیشرفت معماری آن روز سهمی  داشت  تناسب آن ها را مردود  اعلام کرد  و مهندس بلژیکی  و یرندل  شکایت سر داد  که (بی تناسبی این ساختمان تاثیری زشت دارد .خرپا ها  تعادلی  ندارند  پا یه  ای برای آن ها  وجود ندارد… هلالی  آنها  بسیار از  پائین  شروع  می شود …… چشم با دیدار آنها  اطمینان  خود را از دست می دهد … و تکیه گاه ها  تو خالی  و سبک به نظر می رسند  که این خود نقص دیگری است ) درست تمام  صوری  که مورد انتقاد  قرار  گرفت همان ها هستند که راه  به آینده بردند در این جا  فن ساختمان نا خود آگاه به جانب احساسی تازه اززیبائی  پیش رفت  که معادل خود را در هنر های معماری  تا ده ها  سال بعد نیافت .

نوری که در این سا ختمان از بالا می تابید انگاری هلالی های  مشبک سقف  را به خود جذب   می کرد  و این  هلالی ها  ها  در فضا  غوطه ور  یا معلق به نظر می رسید . در این جا بر خلاف نمایشگاه گذشته آخرین نشانه های معماری  قدیم از بین رفت  و تشخیص بار از تکیه گاه  دیگر ممکن نبود .

هلالی ها گوئی  برای جهیدن آماده باشند  خم گشته بودند  تا سطح زمین ادامه می یا فتند . انتهای این هلالی ها  که در نزدیک زمین عرض کمتری می یافتند  دیگر به زمین به سختی محکم نبودند  بلکه به پی لولا  شده بودند  تا حرکت آنها میسر باشد  این هلالی ها وزن خود  را به اضافه  فشاری  افقی معادل ۰۰۰/۱۲۰ کیلوگرم  با مفصلی  لولائی  مستقیما  به پی انتقال می دادند .  با این سیستم تکیه  گاه حتی تکان پی ها می توانست در این مفاصل خنثی شود و نیرویی به هلالی ها وارد نیاید.ساختن این مفاصل تنها وسیله ای بود که نظارت بر «بازی» نیروها را در تمام نقاط این هلالی ها میسر میداشت تفاوت بین بار و تکیه گاه  که هنوز  در تالار ماشین  سال ۱۸۷۸ کار « دودیون » مرئی  بود  دراین جا  بکلی از میان رفت  طاقی  زدن  با آهن  شکل  حقیقی  خود را یافت و «بازی» نیرو های  عظیم  در تعادلی  متحرک بود  و نه ثابت . سا ختن این هلالی ها:

ایجاد توازن  و تعادل دلیرانه  ای  بود  در مقابل  نیرو هائی  که مداوم  تغییر  می کردند. با این هلالی  ها  هارمونی  متناوب  تازه ای  آفریده  شد. دستگاهی انعطاف  پذیر سا خته  شد که  تغییرات  نیرو ها  را در دا خل  و در خارج  ودر پی های  بنا به خود جذب  کند . این دستگاه انعطاف پذیر با حرکات  زمین  خود رامطابقت می داد.

توازنی  در مقابل  تغییر مولکولی اجزاء سا ختمان ( انقباض  و انبساط با تغییر در جه حرارت – مترجم ) بوجود  آمد . توازنی درمقابل  نیرو های  خارجی : فشار باد و وزن  برف ، ایجاد  شد . سا ختمان  مرز خود رازیر پا گذاشت و به عرصه هنر وارد  شد . از این پس  شکل  بنا را کیفیت  فنی  بنا معلوم  داشت .


بیوگرافی:

 

25,000 ریال – خرید

تمام مقالات و پایان نامه و پروژه ها به صورت فایل دنلودی می باشند و شما به محض پرداخت آنلاین مبلغ همان لحظه قادر به دریافت فایل خواهید بود. این عملیات کاملاً خودکار بوده و توسط سیستم انجام می پذیرد.

 جهت پرداخت مبلغ شما به درگاه پرداخت یکی از بانک ها منتقل خواهید شد، برای پرداخت آنلاین از درگاه بانک این بانک ها، حتماً نیاز نیست که شما شماره کارت همان بانک را داشته باشید و بلکه شما میتوانید از طریق همه کارت های عضو شبکه بانکی، مبلغ  را پرداخت نمایید. 

 

 

مطالب پیشنهادی: برای ثبت نظر خود کلیک کنید ...

براي قرار دادن بنر خود در اين مکان کليک کنيد
به راهنمایی نیاز دارید؟ کلیک کنید


جستجو پیشرفته مقالات و پروژه

سبد خرید

  • سبد خریدتان خالی است.

دسته ها

آخرین بروز رسانی

    دوشنبه, ۳ مهر , ۱۳۹۶

اولین پایگاه اینترنتی اشتراک و فروش فایلهای دیجیتال ایران
wpdesign Group طراحی و پشتیبانی سایت توسط دیجیتال ایران digitaliran.ir صورت گرفته است
تمامی حقوق برایbankmaghale.irمحفوظ می باشد.