پایان نامه دیدگاه باستان شناسان و محققان در باب بنای تاریخی کنگاور


دنلود مقاله و پروژه و پایان نامه دانشجوئی

پایان نامه دیدگاه باستان شناسان و محققان در باب بنای تاریخی کنگاور مربوطه  به صورت فایل ورد  word و قابل ویرایش می باشد و دارای ۱۰۴  صفحه است . بلافاصله بعد از پرداخت و خرید لینک دانلود پایان نامه دیدگاه باستان شناسان و محققان در باب بنای تاریخی کنگاور نمایش داده می شود، علاوه بر آن لینک مقاله مربوطه به ایمیل شما نیز ارسال می گردد

 فهرست مطالب

]۱[ پروفسور ارنست هرتسفلد (سال ۱۹۳۴ میلادی- ۱۳۱۳ شمسی)   ۱
[۲] لوئی واندنبرگ   ۲
نتایج گزارش واندنبرگ :   ۳
[۳] کلمان هوار   ۳
[۴] گریشمن   ۴
[۵] ایدت پرادا   ۶
[۶] آندره گُدار   ۷
[۷] مالکوم کالج   ۷
[۸] ولادیمیر گریگورویچ لوکونین (رئیس بخش سکه‌های ساسانی موزه آرمیتاژ لنینگراد)   ۸
[۹] ژاک دومورگان   ۱۳
[۱۰] دکتر بهمن کریمی،   ۱۳
[۱۱] عباس پرویز   ۱۵
[۱۲] دکتر علی اکبر سرفراز، بهمن فیروزمندی   ۱۵
[۱۳] سیف الله کامبخش فرد   ۱۷
[۱۴] مسعود آذرنوش   ۱۹
[۱۵] احمد کبیری   ۱۹
کتابنامه   ۲۲
کنگاور و بنای تاریخی آن در سفرنامه ها   ۲۴
[۱] سفرنامه پیترو دلاواله (جهانگرد ایتالیایی = ۱۵۸۶- ۱۶۵۲م) : (سال ۱۰۲۵ هجری قمری = دوره صفوی)   ۲۴
[۲] سفرنامه تاورنیه (۱۶۵۵- ۱۶۸۹ م)   ۲۵
فصل پنجم : راه حلب به اصفهان از صحرای صغیر و کنگاور   ۲۵
[۳] سفرنامه اوژن فلاندن به‌ایران (در سال‌های ۱۸۴۰- ۱۸۴۱م)   ۲۶
[۴] سفرنامه لایارد یا ماجراهای اولیه در ایران (۱۸۱۷- ۱۸۹۴م- انگلیسی)   ۳۰
[۵] سفارت فوق العاده (ایران در سال ۱۸۳۹- ۱۸۴۰م)   ۳۱
[۶] سفرنامه جکسون (ایران در گذشته و حال) : ابراهم و. ویلیامز جکسن (۱۸۶۲-۱۹۳۷م)   ۳۴
فصل شانزدهم: معبد بزرگ و ویران دیانای ایران در کنگاور   ۳۴
فصل ۲۳__ زرتشتیان یزد   ۴۱
[۷] سفرنامه بلوشر (گردش روزگار در ایران) : ویپرت بلوشر   ۴۱
سفرنامه هانری بایندر (کردستان، بین النهرین و ایران)   ۴۲
فصل ۱۲: از کرمانشاه به تهران   ۴۳
[۹] سفرنامه ناصرالدین شاه به عتبات   ۴۴
[۱۰] سفرنامه اوژن اوبن ایران امروز (۱۹۰۷-۱۹۰۶م)   ۴۷
فصل ۱۴: ایالت کرمانشاه:   ۴۸
[۱۱] سفرنامه دکتر ویلز: ایران در یک قرن پیش   ۴۸
[۱۲] از حریم تا حرم (سفرنامه ابوالحسن خان فخرالملک اردلان به عتبات)   ۴۹
[۱۳] سفرنامه گروته   ۵۲
کتابنامه   ۵۶
نقد و بررسی و طبقه‌بندی اسناد و مدارک بنای تاریخی کنگاور   ۵۸
دیدگاه کتیبه‌شناسی:   ۶۳
دیدگاه متون تاریخی- جغرافی   ۷۰
الف : متون پیش از اسلام   ۷۰
کنگاور در متون تاریخی- جغرافی بعد از اسلام   ۷۳
گفتار درباره اصفهان :   ۷۵
حاصل گزارش‌های تاریخی و جغرافی و توصیف فنی   ۸۶
اثر تاریخی کنگاور براساس متون   ۸۶
۱- نامگذاری و وجه تسمیه   ۸۶
۲- اسامی و نام ها   ۸۷
۳- بنیانگذار قصر، تعمیرات و مرمت‌ها   ۸۸
۴- توصیفات فنی و سبک معماری بنای تاریخی کنگاور   ۹۰
کتابنامه   ۹۳
فهرست مقالات   ۹۶
در باب کنگاور و بنای تاریخی آن   ۹۶

کتابنامه

۱- المسالک و الممالک : ابن خردادبه، ترجمه دکتر حسین قره چانلو از روی متن دخویه.

    – تهران، ناشر: مترجم، چاپ اول ۱۳۷۰٫

۲- الاعلاق النفیسه : احمد بن رسته (معروف به ابن رسته)، ترجمه و تعلیق دکتر حسین قره چانلو،

    – تهران، امیرکبیر، ۱۳۶۵ ش.

۳- البُلدان (بخش مربوط به ایران): ابوبکر احمد بن محمد بن اسحاق همدانی (ابن فقیه)، ترجمه. ح مسعود

    – تهران، انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۴۹ ش.

۴- تاریخ الامم و الملوک (تاریخ طبری) : این جریر طبری، ترجمه ابوالقاسم پاینده.

    – تهران، انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۵۲ ش.

۵- مروج الذهب و معادن الجوهر : ابوالحسن علی بن حسین مسعودی، ترجمه ابوالقاسم پاینده.

    – تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۴ ش.

۶- المسالک و الممالک : ابواسحق ابراهیم اصطخری، (ترجمه فارسی از قرن ۵-۶ هجری)، به کوشش ایرج افشار.

    – تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب. ۱۳۴۰ ش.

۷- اشکال العالم : ابوالقاسم بن احمد جیهانی، ترجمه علی بن عبدالسلام کاتب، با مقدمه و تعلیقات فیروز منصوری.

    – مشهد، شرکت به نشر (آستان قدس رضوی)، ۱۳۶۸ ش.

۸- صوره الارض : ابن حوقل، ترجمه و توضیح دکتر جعفر شعار.

    – تهران، امیرکبیر، ۱۳۶۶ (چاپ دوم).

۹- احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم : مقدسی (معروف به بشاری).

    – لیدن، چاپ دوم، ۱۹۰۶ میلادی.

۱۰- کتاب الخراج و صنعه الکتابه : ابوالفرج قدامه بن جعفر کاتب بغدادی

    – بریل، ۱۸۸۹م.

۱۱- سفرنامه ابودُلف در ایران، ابودُلف (ابن المهلهل)، با تعلیقات ولادیمیرمینورسکی، ترجمه سیدابوالفضل طباطبائی.

    – تهران، زوار، ۱۳۴۵ (چاپ دوم).

۱۲- عجایب المخلوقات : محمد بن احمد طوسی، به کوشش منوچهر ستوده.

    – تهران، ۱۳۴۵ ش.

۱۳- المشترک وضعا” و المفترق صقعا” : یاقوت حموی، ترجمه محمد پروین گنابادی.

    – تهران، امیرکبیر، ۱۳۶۲ ش، (برگزیده مشترک یاقوت حموی)

۱۴- معجم البُلدان : ابی عبدا۰۰۰ یاقوت حموی، به اهتمام وستنفلد.

    – تهران، چاپ افست اسدی، ۱۹۶۵ م

۱۵- آثار البلاد و اخبار العباد : زکریاء محمدبن قزوینی ترجمه : عبدالرحمن شرفکندی (هژار).

    – تهران، مؤسسه علمی اندیشه جوان، ۱۳۶۶، (بخش ایران).

۱۶- تقویم البُلدان: عمادالدین ابوالفداء، ترجمه عبدالمحمد آیتی.

    – تهران، ۱۳۴۹ ش.

۱۷- مراصدالاطلاع علی اسماء الامکنه و البقاع : صفی الدین عبدالمومن بن عبدالحق بغدادی.

    – چاپ ۱۳۷۴ هـ .ق

۱۸- نزهه القلوب : حمدا۰۰۰ مستوفی قزوینی، به اهتمام گای لِسترانج.

    – تهران، دنیای کتاب، ۱۳۶۲ (چاپ اول).

۱۹- معجم البُلدان، یاقوت حموی، تصحیح عبدالزیز جندی.

    – بیروت، دارالکتب العلمیه، بی تا.

۲۰- آثار البلاد و اخبار العباد، زکریا، محمد بن محمد قزوینی، ترجمه محمد مراد بن عبدالرحمان، قرن یازدهم هجری، تصحیح دکتر سید محمد شاهمرادی

    – تهران، دانشگاه تهران ۱۳۷۰ ش.

۲۱- معبد آناهیتا ؛ کنگاور، سیف الله کامبخش فرد.

    – تهران، سازمان میراث فرهنگی کشور، ۱۳۷۴ ش (چاپ اول)

۲۲- شکل‌گیری معماری معبد آناهیتای کنگاور در بستر تاریخ (مقاله)، سیف الله کامبخش فرد.

    – تهران، سازمان میراث فرهنگی کشور، مجموعه مقالات کنگره تاریخ معماری و شهرسازی ایران (ج ۱)، ۱۳۷۴ ش (چاپ اول)

۲۳- ایستگاه‌های پارتی، ایزیدور خاراکسی، با تعلیقات ویلفرد شاف، ترجمه فیروز حسن عزیز، به کوشش نادر کریمیان سردشتی

    – تهران، سازمان میراث فرهنگی کشور، ۱۳۷۷ ش.

مقصود از تهیه ‌این مقاله به دست دادن گزارشی از نظرات گوناگون و متفاوت باستان‌شناسان در زمینه بنای تاریخی کنگاور است که برخی نظرات در پاره‌ای از موارد به سبب بعد نگرش و نوع تحلیل نسبت به سایر نظرات حیرت‌آور است. حیرت آور از حیث اینکه هنوز بخش عمده‌ای از اطلاعات و مدارک و اسناد در زمینه ‌این اثر تاریخی در پرده‌ای از ابهام قرار دارد و باستان‌شناسان و صاحب نظران هر کدام به استناد دلایلی محدود به تجزیه و تحلیل این اثر تاریخی پرداخته‌اند، که بدون گمان راه و رسم تحقیقات علمی همه جانبه ‌اینگونه نبوده است هر چند راه اظهار نظرات علمی همواره باید مفتوح باشد ولی فتح باب این اظهار نظرها محدود به میزان اطلاعات و پژوهش‌های انجام گرفته است که باید در همان محدوده گزارش شوند و از اظهارنظرهای قطعی و عجولانه پرهیز داشت. در این گزارش‌ها به وضوح با این مشکلات مواجه هستیم و نویسندگان و کارشناسان با اطلاعات نظرات صریح خود را تحریر نموده‌اند و به همان دلایل و شواهد خود نیز اکتفا کرده‌اند که‌اینک در صدد نقد آنها نیستیم همین بس که خواننده وقتی با نظرات گوناگون این باستان شناسان مواجه می‌شود، در می‌یابد که هنوز در زمینه اثر تاریخی کنگاور اظهارنظر قطعی منوط به پژوهش‌های آتی است و نیاز به بررسی همه جانبه کلیه اسناد و مدارک داشته که در طی سال‌ها تحقیق و پژوهش و کاوش و مرمت اثر به دست خواهد آمد. اینک دیدگاه‌های باستان‌شناسان خارجی و ایرانی را در خصوص این بنای تاریخی گزارش نموده، باشد در ضمن این گزارش‌ها به نتایج روشنی دست پیدا کنیم :

]۱[ پروفسور ارنست هرتسفلد (سال ۱۹۳۴ میلادی- ۱۳۱۳ شمسی)

      هرتسفلد در «تاریخ باستانی ایران بر بنیاد باستان‌شناسی» اینگونـه در باب بنـای تاریخی کنگاور اظهارنظر می‌کند :

    «- مقاله دوم : (عصر یونانی) … در آثار ادبی نیز مآخذی درباره ابنیه «استخر» و «خورهه» در دست نیست، ولی در باب «کنگاور» در کتاب «جغرافیای ایران» تألیف «ایزیدروس چرکسی» (Isidoros of charax) در سال اول قبل از میلاد، نام برده شده است.

این کتاب را مؤلف به فرمان «اوگستوس (Augustus) قیصر روم برای «کایوس قیصر» (Caius Caesar) تألیف کرده است که قیصر در آن موقع خود را حاضر می‌کرده که حمله «اسکندر» را در مشرق تجدید کند. در کتاب «مواضع پارت» (تأسیسات پارتی   Statios parthicae کتاب جغرافی لاتینی) که اشاره به کتاب جغرافیایی ندارد، از شاهراه بزرگ، مابین »فرات» تا سرحد‍ّ «هندوستان» از «کنگاور» نام برده و می‌گوید : در آنجا معبد مشهوری است که برای خدای «آرتمیس» (Artemis- خدای مادینه یونان) یعنی «آناهیتا» که در آن زمان یعنی ۲۰۰ سال قبل از تاریخ کتاب بنا شده است.

    تجزیه و تحلیل معماری به صورتی عجیب از اشکال سرستون‌های سبک عصر «دوری» (Doric) با مهره های سبک «کورینت» جزئیات آن معبد را نشان می‌دهد. در «شام» نیز ابنیه و آثار متعدد موجود است. که سبک یونانی اخیر (هلینیزم) در آن زمان با صورت‌‌های دیگر از امتزاج معماری هر دو سبک اندک اندک جانشین سبک کلاسیک یونانی باستانی شده است، نمایان می‌کند. نفوذ آن سبک در آثاری در زمان ابتدای امپراطوری روم به وقوع پیوسته و از آن پس اسلوب‌های معماری بر روی اصول ثابته «ویتروویوس» مقرر گردیده است.[۱]

[۲] لوئی واندنبرگ

    واندنبرگ در کتاب »باستان‌شناسی ایران» می‌نویسد : «کنگاور که «ایذیدور از اهل خاراکس (Isidoro de charax) قرن اول پیش از میلاد، در کتاب تاریخ اشکانیان (Marsiones parthicae)، آن را «کنکوبار» (Concobar) نامیده، دارای آثاری از زمان سلوکی‌ها می‌باشد که در حدود ۲۰۰ سال پیش از میلاد ساخته شده. از معبدی که برای الهه آناهیت در این محل ساخته شده بود، بیش از چند ستون باقی نمانده که برای ساختمان خانه‌های شهر بکار برده شده است- ساقه ‌این ستون‌های صاف بوده و سرستون آنها از نوع سرستون دوری (Dorique) می‌باشد که روی آن یک «بالش کرنتی» قرار داده‌اند.»[۲]

نتایج گزارش واندنبرگ :

گزارش ایذیدور در قرن اول پیش از میلاد (خط بطلان برساسانی بودن).
زمان ساخت : ۲۰۰ سال پیش از میلاد (گذشت زمان تا دوره خاراکسی به همین مقدار برای بنا ضرورت دارد).
متعلق به دوره سلوکیان (نه پارتیان)- اواخر دوره سلوکیان.
هدف از بنا : برای پرستش الهه آناهیت.
سبک معماری : براساس سرستون‌ها دوریک و به تبع یونانیان بوده است.

[۳] کلمان هوار

کلمان هوار درباره اثر تاریخی کنگاور می‌گوید: «- فصل سوم= هنر در عصر اشکانیان :

– از اشکانیان چیزی مگر سکه‌هائی و چند اثر معماری باقی نمانده است. ویرانه‌هائی که می‌توان به دوره اشکانیان منتسب دانست محدود به پنج بنا است: ۱- معبد کنگاور. ۲- عمارت الحضرا (هاترا). ۳- بنای کوچک فراش آباد. ۴- گور دخمه‌ای درورکه. ۵- و کاخ بابل. و بقایای کاخ شوش را که بر ویرانه‌های تالار بار اردشیر با حافظه بنا گردیده بود می‌توان بر آنها افزود.

کنگاور: در کنگاور که در عصر باستان کنکوبار (Concobar) نام داشت باز مانده‌های پرستشگاهی یافت شده است که در سبک آرایش شباهت زیادی با معابد یونانیان دارد.

این بنا از یک تالار مرکزی و حیاط پهناوری ساخته شده و بدلی از سبک معماری یونانی است. ایذیدور خاراکسی می‌گوید : که بنای کنگاور و پرستشگاه آرتمیس بود. در اکباتان یا همدان کنونی معبدی از جهت پرستش آناهیتا قرار داشته که تا دوره برخورد ایرانیان با رومیان هنوز مردم برای این ایزد بانو قربانی می‌کردند. ستون‌های معبد همدان تقلید ناشیانه‌ای از معماری سبک دوریک و خود بنا آمیخته‌ای از اسالیب گوناگون را نشان می‌دهد.»[۳]

[۴] گریشمن

    در فصل چهارم (دوره سلوکیان= غرب ضد شرق و عکس‌العمل شرق) راجع به شهرسازی سلوکیان می‌نویسد: «سلوکیان کمتر از نه شهر در ساحل خلیج فارس بنا نکرده‌اند و از آن جمله است انطاکیه در پارس بوشهر امروزه- که جانشین شهر کهن ایلامی گردید.

– نواحی حاصلخیز نیز دقت آنان را به خود جلب کرد، مخصوصاً«مثلثی که بین‌ کرمانشاه و همدان و بروجرد واقع است، و از زمین های کاملاً مشروب به کار می‌رود. (شهری) در دشت کرمانشاه، که سربازان اسکندر آن را با نساء (نیسا) – مسقطه الرأس دیونیسوس- یکی دانسته‌اند. در دینور و کنگاور مؤسسات یونانی بنا شد، هگمتانه (همدان) مجدداً تعمیر گردید. در بخش جنوبی‌تر، لائودیسه- نهاوند امروزین- ساخته شد. شهری دیگر در کرهه (نزدیک اراک) بنا گردید. رگای (ری) قدیم، که اکنون در حومه تهران است به نام اروپوس (Europos) خوانده شد. در پارت شهری به نام نسا- الکساندر پولیس بنا شد که پیش از شهر صد دروازه (هکاتوم پیلس) که آن هم شهری یونانی بود و به علت آن که بیش از چهار دروازه داشته بدین نام موسوم گردیده بود، یکی از نخستین پایتخت های پارتیان گردید.[۴]

– گریشمن همچنین در باب اوضاع اقتصادی معابد گزارش می‌دهد : «همه زمین‌ها، به حکم فتوحات متعلق به شاه بود. معابد نیز دارای زمین‌هایی بودند، و هر چند ما اطلاعی از املاک آنها در ایران نداریم. از پیش باید قبول کنیم که معابد مهمی مانند معابد هگمتانه (همدان)، کنگاور یا نهاوند می‌بایست دارای متصرفاتی بزرگ با دهکد‌ه‌هایی باشند که رعایا و شاید بردگان، برای تغذیه آن همه روحانیان مرد و زن، مغنیان و مغنیات، مطربان، غلامان و خدمتگزاران، به کشت و زرع مشغول باشند. معابد ثروت‌های بسیاری داشتند. و شاهان سلوکی مانند آنتیوخوس سوم یا آنتیوخوس چهارم، هنگامی که دچار مشکلات مادی می‌شدند، از غارت آنها به عنوان این که به حکم سلطنت همه‌ این ثروت‌ها متعلق به شاه است خودداری نمی‌کردند.

    در امکنه‌ای که معابد ربه النوع آناهیته (ناهید) نانایا (Nanaia) وجود داشت، شاه به منزله، زاوش (Zeus) و شوهر ربه النوع به شمار می‌رفت و از او طلب جهیز می‌کرد.[۵]

گریشمن در مورد معبد کنگاور و سایر معابد دوره سلوکی می‌گوید : «این معابد به موازات معابدی که به سبک و طرح یونانی در همان عهد (سلوکیان) در ماد، کنگاور، کُُرهه و نهاوند بنا شده بود، قد برافراشته شاهد استقامت و پایداری فرهنگ ایرانی بودند.[۶]

گریشمن هنر دوره، سلوکی را به سه دسته تقسیم کرده بود و اینگونه توضیح می‌دهد:

«…

هنر ایرانی به معنای اخص : دسته اول به وسیله معماری معبد نورآباد معرفی می‌شود که چنانکه گفتیم تقلیدی است از معابد هخامنشی پاسارگاد و نقش رستم.
هنر یونانی- ایرانی : جز بقایای سه بنائی که لااقل دو تای آنها معبد بوده‌اند، چیز دیگر را به دسته دوم نمی‌توان اسناد داد. در استخر، خرابه‌های ساختمانی مهم که هویت آنها معلوم نشده، کشف گردیده که تقلیدی است از سرستون کرنتی (Corinthien) بدون تخته روی سرستون، و این امر حاکی از رابطه ستون ایرانی با سرستون یونانی است.
– در معبد کنگاور پرستشگاهی با طرح غربی ساخته شده و تصور می‌رود در حدود ۲۰۰ قبل از میلاد بنا شده باشد در ساختمان اصلی استعمال قطعات سنگی سطحه تخت جمشید تقلید شده، اما ستون‌های آنها دارای سرستون دوری (Dorique) است که بر فراز آنها تخته های کرنتی (Corinthien) قرار گرفته است.
هنر هلنی. [۷] »

[۵] ایدت پرادا

    پرادا در «هنر ایران باستان» راجع به بنای تاریخی کنگاور نوشته است: «در کنگاور نزدیک کرمانشاه، بقایای یک بنای عظیم با مصالح «سنگ‌های بزرگ چهارگوشه» و ساختمان ستون داری بر بالای آن، بر اساس اختلاف‌های مفروض با شیوه‌های ساختمانی پارتی، به وسیله هرتسفلد به دوران سلوکی نسبت داده شده است. به هر حال، این اختلاف‌ها در هیچ بنای مسلم پارتی در ایران شناخته نشده‌اند.

از معبدی که آنتیوکوس سوم برای پرستش همسر خود لئودیکا فرمان بنای آن را داده بود هیچ اثری بر جا نمانده است.

– احتمال می‌رود بناهای سلوکی (سنت معماری) یونانی را در بکار بردن سنگ خوب، مصالح به خوبی تراشیده شده، و ستون‌های مرمر یا سنگ آهکی دنبال کرده باشند و در نتیجه مطمئناً همه آنها به وسیله کشاورزان محلی که در بیشتر قسمت‌های خاور نزدیک برای سنگ‌های تراشیده حریص هستند از بین رفته است.[۸]»

 

[۶] آندره گُدار

    گدار در مقاله «صنایع زمان سلوکی و اشکانی»، بنای کنگاور را اشکانی دانسته وگوید : «آثار ابنیه زمان سلوکی و پارت در روی فلات ایران بسیار کمیاب است… در «خورهه» دو ستون از معبدی از زمان سلوکی باقیست. در کنگاور آثار کمی از معبدی از زمان اشکانی برپاست… [۹]»

[۷] مالکوم کالج

    مالکوم کالج صاحب کتاب «پارتیان» در این باره می‌نویسد : «… اما معماری دینی شاهنشاهی به تعداد رسوم و آیین آن پر تنوع نبود. در این بخش نشان ابتکار در دو سده اول حکومت پارتی کمتر به چشم می‌خورد. سنت‌های کهن همچنان چنگ انداخته و از نفوذ خویش نمی‌کاستند.

    در ۱۷۰ ق.م پرستشگاه انو- انتوم در اوروک به شیوه کهن بابلی ساخته شده. سنت یونانی موجب پدید آمدن میخ‌های بسیار بزرگ (اگر چه از طریق اصلی انحراف جسته بودند). در خورهه و کنگاور در مغرب ایران گردید. در اینجا یک حیاط بزرگ چهارگوش با دیوار بلند که در کنار آن ستون‌ها قرار داشتند و در وسط معبدی به سبک یونانی با ردیف ستون و در مدخل آن ستون بر پا داشته بودند وجود دارد. انحرافی که معماران در شکل‌های یونانی در ساختن این مکان‌های مقدس پدید آورده‌اند مایع خنده میان باستان‌شناسان آثار یونان و روم شده است. در خورهه معماران ستون‌های شگفت بلند سنگی را برآورده‌اند که پایه آنها به سبک شرقی و بسیار برآمده است با تنه یک میزان از سر و ته. بی تناسبی در نسبت‌های قطر پایه و بلندی ستون به ۱:۱۱ است. سر ستون‌ها از نوع (بومی شبه یونی) هستند. یعنی گونه‌ای از سرستون آسیایی که مدت‌ها پیش از آنکه سرستون ایونی خاص خود را ابداع کنند در آسیا رایج بود.

    ایذیدور خاراکسی پرستشگاه کنگاور (Concobar) را به الهه آرتمیس یا به اصطلاح ایرانی آناهیتا نسبت داده است. حجاری آن سنت هخامنشی را نمودار می‌سازد. شکل معماری آن مشتمل است بر ستون‌های دوریک که بر فراز آن قسمت هموار سر ستون کورنتی بر پایه‌های ایونی قرار دارد.

    شکل‌های کهن هنر یونانی چنان دگرگون شده‌اند که به دشواری می‌توان با مقایسه تاریخ آن را تعیین کرد. اما گویا به دو سده اخیر پیش از میلاد مربوط می‌شود. عجیب آنکه معماری کنگاور گونه‌ای ظرافت در بر دارد.[۱۰]»

[۸] ولادیمیر گریگورویچ لوکونین (رئیس بخش سکه‌های ساسانی موزه آرمیتاژ لنینگراد)

لوکونین که از بنای تاریخی کنگاور نیز دیدار کرده حاصل بازدید و مطالعات خود را طی مقاله‌ای اینگونه گزارش می‌کند : «عبادتگاه آناهیتا در کنگاور یکی از مشهورترین آثار باستانی ایران است که در جاده تاریخی بین همدان و کرمانشاه قرار دارد.

     یادآوری درباره‌این معبد به کرات در منابع گوناگون ذکر شده است. در ابتدا ویرانه‌های معبد را به‌طور مفصل الف. فلاندن و پ. کست شرح داده بودند، طرح بازسازی معبد به شرح زیرین توسط آنها پیشنهاد شده بود : سکویی به ابعاد ۲۰۰ * ۲۳۰ متر از بلوک‌های سنگی انباشته گردیده و از چهار طرف تزئین و در ستون‌های سه ردیفه طوری ساخته شده که تشکیل زاویه قائمه داده‌اند. روی هم رفته ۱۴۴ ستون در یک ردیف و ۴۳۲ ستون در سه ردیف.

    در مرکز کاخ، عبادتگاه به شکل مستطیل قرار گرفته که در بین ستون‌ها محصور شده است ( ۱۱ ستون به سمت طول مستطیل و ۶ ستون به سمت عرض مستطیل) در ورودی با دو ستون محافظت می‌شود.

پیشنهاد فلاندن و کست در بازسازی معبد بیش از همه معابد یونان قدیم، پالمیرا را به خاطر می‌آورد. قبل از اجرای حفریات گسترده باستان‌شناسی در این اثر تاریخی بیشترین بحث‌ها درباره آن جریان بود. هرتسفلد ایجاد قطعی این معبد را مربوط به دوره سلوکی‌ها دانسته و تاریخ آن را حدود قرن سوم قبل از میلاد تاریخ گذاری کرده است.

    ر. گیرشمن نیز همین عقیده را داشته است و معبد را به ۲۰۰ سال قبل از میلاد نسبت می‌دهد. برای کلیه، دانشمندانی که در این اواخر درباره معبد کنگاور مقالاتی نوشته‌اند چنین به نظر می رسد که در ساختمان آن به طور یقین نه تنها مهارت‌های یونانی بلکه مهارت‌های معماران ایرانی نیز بکار رفته است. برخی از ویژگی‌های این ترکیب و بیش از همه ترکیب سکو (پلاتفرم) شبیه نمونه‌های دوران هخامنشیان است.

    حفریات در کنگاور در سال ۱۹۶۷ آغاز گردیده و تاکنون ادامه داشته و توسط گروه بزرگی از معماران ایرانی به سرپرستی آقای کامبخش فرد اجرا شده است.

    اخیراً مرکز پژوهش‌های ملی باستان‌شناسی و تاریخ تمدن ایران حفریات را پشتیبانی مالی و هدایت می‌نماید. همزمان با پژوهش‌های باستان‌شناسی معبد، تعمیر اشیای مستظرفه نیز انجام می‌گیرد.

    من در پائیز سال ۱۹۷۳ به دعوت آقای دکتر کامبخش فرد از کنگاور بازدید نموده و چند روزی با مدارک حفاری آشنا گردیده (بیشتر آنها هنوز به طور کامل منتشر نشده‌اند) و خود معبد را نیز از نزدیک مشاهده نمودم، دکتر کامبخش فرد علاوه بر چندین نشریه قبلی در رابطه با نتایج حفریات سال‌های ۷۳-۱۹۷۲ عکس‌های جالب و کتیبه‌هائی که در بلوک‌های پلاتفرم منقوش بوده در اختیار من قرار داد.

    در حال حاضر روی پله کنگاور، باستان‌شناسان طبقاتی کشف کرده‌اند که مربوط به دوران اسلام بوده (قرن ۷، ۸، ۹ میلادی) و مربوط به دوران عباسیان می‌باشد و زیر آنها قشری وجود دارد که مربوط به اواخر دوران ساسانیان می‌باشد و نیز چندین محوطه و اتاق سرامیک و سکه‌های قرن اول تا سوم بعد از میلاد کشف گردیده است. زیر دیوار شرقی پلاتفرم قبرهای کوچکی (مدفون شده در خم‌ها) و چندین دفینه مربوط به دوران اواخر ساسانیان پیدا شده‌اند. روی ایوانی که ارتفاع آن به سمت شمال زیاد می‌شود (ارتفاع صفر تا ۳۲ متر) در حال حاضر حمام قرن چهارم هجری و اواخر دوره ساسانیان حفر می‌شود. تا کار حفاری پایان نپذیرد مشکل است درباره تمام خصوصیات معماری و همچنین زمان تأسیس این بنای یادبود پیچیده قضاوت کرد.

    در حال حاضر هم در حفریات و هم در چاه‌های اکتشافی موادی قدیمی تر از قرن اول بعد از میلاد به دست نیامده است، ولی تعمیر پلاتفرم هم اکنون نتیجه جالبی ارائه نموده است. در جلو دیوار پلکان سنگی دو طرفه به‌اندازه چهار قدم که به پلاتفرم منتهی می‌شود پیدا شده است. (۲۶ پله، ارتفاع هر پله در حدود ۱۵ سانتی متر، عرض پله در حدود ۳۳ سانتی متر است) دیوار جنوبی پلاتفرم دارای ستون‌هائی است که در هر طرف ۱۲ ستون از جنوب شرقی و جنوب غربی و به سمت مرکز ادامه ندارد.

    در دیوار شرقی پلاتفرم اثر ۲۴ ستون در یک ردیف پیدا شده است. تپه مرکز پلاتفرم هنوز حفاری نشده است، ولی هم اکنون روشن است که اگر در زیر آن واقعاً عبادتگاه مرکزی مخفی شده باشد بایستی کاملاً چیزی دیگری غیر از طرح بازسازی از فلاندن و پ. کست باشد، با بررسی باقی مانده توده‌های سنگی دیواره‌های شرقی و جنوبی پلاتفرم خود ستون‌ها که کاملاً ترمیم گردیده‌اند جالب هستند، به طوری که معلوم شده آنها هیچ وجه مشترکی با سایر کارهای کلاسیک ندارند. ستون‌ها به‌طور غیر متعارف پست و کلفت هستند. مرنفع‌ترین آنها فقط ۴۵/۳ متر و ضخامت آنها بیش از ۵/۱ متر (اندازه بین ستون‌ها در همه جا به‌طور استاندارد ۷۵/۴) متر است.

    در جریان تعمیرات، بلوک‌های سنگی که از پلاتفرم دور ریخته شده بودند تمیز گردیدند (به‌طور کلی در اطراف پلکان‌های جنوبی و همچنین دیوارهای شرقی و غربی).

در سال ۱۹۷۰ مدیر حفاری در یکی از گزارشات خود یادآوری نمود که در بسیاری از بلوک‌ها در طرف پشت آنها علایم و آثاری وجود دارند. بخشی از این گزارشات (مجلات باستان‌شناسی و هنر ایران، انتشار مرکز باستان‌شناسی ایران، سال ۵۱-۱۳۵۰) در ۷۱ -۱۹۷۰ نیز بیان گردیده بود. ضمناً نشان‌ها و تصاویر گوناگون (صلیب‌های شکسته، نقش، ماهی، و غیره) و علامت‌هائی که مستقیماً شباهت به سکه شناسی دوره ساسانیان داشتند و نیز سنگ‌های قیمتی و جواهرات (اکثراً با علامت شاهنشاهی) و غیر از آنها کتیبه‌های کوتاه مربوط به دوران اواخر ساسانیان و نامه شبیه کتیبه در بند مشاهده شده‌اند، کامبخش فرد این گونه یافته‌ها را منحصراً در رابطه بازسازی بخشی از پلاتفرم به حساب می‌آورد که در اثر فرسودگی در اواخر دوره ساسانیان اتفاق افتاده بود.

    به هر حال تعداد یافته‌های کتیبه‌های دوران ساسانیان در اواخر ۱۹۷۳ افزایش یافت و تعداد آنها بیش از ۲۰ عدد گردید. ضمناً در همه پلاتفرم تقریباً در قسمت پشت آنها بلوک‌های سنگی پیدا گردیدند (من جمله آنهائی که برای پایه‌های ستون‌ها بکار می‌رفت) در این مقاله برخی از آنها برای خواندن یادآوری می‌شود :

    کتیبه شامل نام پیروز شتریور ابتدای تاریخ (ششمین ماه سال ایرانی) که کلیه باقی مانده کتیبه‌ها یادبود کارگران معمار و مهندسان است. علامت PLG (این قسمت اصطلاح مخصوصی است که در هیچ جای کتاب لغت معمولی پیدا نشده است).

علامت MH در قسمت فوقانی پلاتفرم

علامتی که در واحد اندازه گیری با دست (اندازه بلوک) است.

علامت دیگری که عمق سوراخ (احتمالاً برای باز کردن روزنه سوراخ) است.

علامتی که معنای برون و تکان دادن می‌دهد.

علامت bwspbwn به معنای تأسیس در قسمت تحتانی پلاتفرم یافت شده است.

    بدین ترتیب علامت‌های اواخر دوره ساسانیان و کتیبه‌های ساختمانی اواخر دوره ساسانیان آن گونه به نظر می‌رسند بر عظمت پلتفرم کنگاور (ارتفاع آن ۵/۴ متر) و ستون‌های ساخته شده در روی آن و بالاخره بر عظمت پلکان کشیده شده به طرف سکو گواهی می‌دهند. کلیه آنها باید مربوط به اواخر دوره ساسانیان باشد.

    معبد آناهیتا بدون شک در قرن اول بعد از میلاد وجود داشته و احتمالاً در قبل از ساسانیان در قرن ششم و آغاز قرن هفتم کاملاً بازسازی شده است (این تاریخ در کتیبه‌ها نشان داده شده است). امکان دارد که در رابطه با تغییرات در شرعیات زرتشت بکار رفته باشد. به هر حال متون زرتشتی به‌طور ضمنی بیانگر آن هستند که کیش آناهیتا سمبول و مناسک خود را بعد از اصلاحات کاهن اعظم ایران در دوره شاهپور دوم تغییر داد.

    ارتباط دادن تعمیر معبد آناهیتا در کنگاور با عصر شاهنشاه خسروپرویز دوم بسیار جالب بود. در این عصر حرمت الهه آناهیتا به‌طور خارق العاده قبل از همه در این گونه آثار هنری بالا رفت. مانند روی هم گذاشتن نقش برجسته خسرو دوم در تاقچه بزرگ تاق بستان در جایی که سمبول‌های قدرت پادشاهی خسرو دوم به اهورا مزدا و آناهیتا تقدیم می‌شود و نیز سکه‌های این پادشاه که پشت سکه نقش آناهیتا به نوشته‌ای به زبان قبیله‌ای محصور شده است. در عصر خسروپرویز دوم در منطقه کرمانشاهان و بیستون در محلی که معبد آناهیتا قرار دارد ساختمان‌های عظیم ساخته می‌شد. پارادیز تاق بستان به اتاق‌های کوه پیکر و نقش برجسته‌ای مشهور کمی کوچک تر و کاخ بغل دستی آن بهستان ساختمان‌هایی بودند که در زمان خسرو دوم ساخته شد و از آن جمله است گلابتون ستون‌های سنگی که با تصویر خود شاهنشاه و الهه آناهیتا با تاج شاهنشاهی در دست‌ها به خوبی مشهور می‌باشند.

    کاخ از بلوک‌های سنگی قرینه یکدیگر و به روش چیدن و تزئین سنگ‌ها با استفاده از همان روشی که در کنگاور به کار رفته است ساخته شده است. در پایان تحقیقات باستان‌شناسی مؤسسه آلمانی بنای ایوان فرهاد به همین دوره ارتباط داده می‌شود. فرهنگ زمان ساسانیان ایران در دوره پادشاهی خسرو دوم دنیای جدیدی را نزد ما اشکار می‌کند. بررسی این فرهنگ موضوع آینده است. امکان زیادی دارد که بررسی این موضوع به یافته‌های جدیدی در کنگاور کمک کند.[۱۱]»

[۹] ژاک دومورگان


۱٫ تاریخ باستانی ایران بر بنیاد باستان شناسی، هرتسفلد، ص ۹۴-۹۵٫

۲٫ باستان شناسی ایران، ص ۱۰۷٫

۱٫ ایران و تمدن ایرانی، سال ۱۱۷٫

۲٫ ایران از آغاز تا اسلام، ص ۲۶۲

۱٫ ایران از آغاز تا اسلام، ص ۲۶۵- ۲۶۶٫

۲٫ همان ص ۲۷۰٫

۳٫ همان، ص ۲۷۲- ۲۷۴٫

۱٫ هنر ایران باستان، ص ۲۵۷٫

۲٫ ر.ک. تمدن ایرانی (مجموعه مقالات)، فصل چهارم (ایران در زمان سلوکی‌ها و اشکانی‌ها)، ص ۱۶۱٫

۱٫ پارتیان، کالج، ترجمه مسعود رجب نیا، ص ۱۱۰-۱۱۱٫

۱٫ ر.ک. معبد آناهیتا، کنگاور، کامبخش فرد، ص ۱۵-۱۷٫

 

100,000 ریال – خرید

تمام مقالات و پایان نامه و پروژه ها به صورت فایل دنلودی می باشند و شما به محض پرداخت آنلاین مبلغ همان لحظه قادر به دریافت فایل خواهید بود. این عملیات کاملاً خودکار بوده و توسط سیستم انجام می پذیرد.

 جهت پرداخت مبلغ شما به درگاه پرداخت یکی از بانک ها منتقل خواهید شد، برای پرداخت آنلاین از درگاه بانک این بانک ها، حتماً نیاز نیست که شما شماره کارت همان بانک را داشته باشید و بلکه شما میتوانید از طریق همه کارت های عضو شبکه بانکی، مبلغ  را پرداخت نمایید. 

 

 

مطالب پیشنهادی:
برچسب ها : , , , , , , , , , ,
برای ثبت نظر خود کلیک کنید ...

براي قرار دادن بنر خود در اين مکان کليک کنيد
به راهنمایی نیاز دارید؟ کلیک کنید


جستجو پیشرفته مقالات و پروژه

سبد خرید

  • سبد خریدتان خالی است.

دسته ها

آخرین بروز رسانی

    شنبه, ۵ فروردین , ۱۳۹۶

اولین پایگاه اینترنتی اشتراک و فروش فایلهای دیجیتال ایران
wpdesign Group طراحی و پشتیبانی سایت توسط دیجیتال ایران digitaliran.ir صورت گرفته است
تمامی حقوق برایdjkalaa.irمحفوظ می باشد.