تحقیق بررسی و تعیین شاخصهای مناسب به منظور رتبه بندی استانها از نظر فعالیتهای آموزشی-ترویجی


دنلود مقاله و پروژه و پایان نامه دانشجوئی

تحقیق بررسی و تعیین شاخصهای مناسب به منظور رتبه بندی استانها از نظر فعالیتهای آموزشی-ترویجی مربوطه  به صورت فایل ورد  word و قابل ویرایش می باشد و دارای ۶۴  صفحه است . بلافاصله بعد از پرداخت و خرید لینک دنلود تحقیق بررسی و تعیین شاخصهای مناسب به منظور رتبه بندی استانها از نظر فعالیتهای آموزشی-ترویجی نمایش داده می شود، علاوه بر آن لینک مقاله مربوطه به ایمیل شما نیز ارسال می گردد

فهرست مطالب

چکیده ۴
مقدمه ۷
موادو روشها ۱۳
نتایج و بحث ۱۵
الف) ارزیابی شاخصهای ترویجی از نظر کارشناسان ۱۶
۱- شاخصهای مربوط به عاملین ترویج ۱۶
۲- شاخصهای مربوط به فعالیتهای آموزشی – ترویجی ۲۱
۳- شاخصهای سازمان و مدیریت ترویج ۲۸
۴- شاخصهای زیر ساختی فعالیتهای آموزشی – ترویجی ۳۲
۵- شاخص‌های مربوط به آموزشهای انبوه رسانه‌ای ۳۵
۶- شاخص‌های مربوط به ارتباطات ترویجی ۳۸
۷- شاخص‌های اعتبارات ترویجی ۴۴
ب) سطح بندی استان‌ها از نظر فعالیت‌های آموزشی- ترویجی ۴۶
وضعیت استان‌ها از نظر شاخص‌های ترکیبی هفتگانه ۴۷
پیشنهادها ۵۸
منابع ۶۱

 

 

منابع

۱)    ابراهیمی، محمد صادق و خلیل کلانتری، (۱۳۸۲)، «توسعه پایدار کشاورزی مولفه ها و شاخص ها»، ماهنامه جهاد، شماره ۲۵۸، مرداد و شهریور ۱۳۸۲٫

۲)    اولین گزارش ملی توسعه انسانی جمهوری اسلامی ایران، ۱۳۷۸، تهیه شده توسط سازمان برنامه و بودجه و سازمان ملل متحد، انتشارات مرکز اسناد و مدارک سازمان برنامه و بودجه، تهران، چاپ اول.

۳)    سازمان مدیریت و برنامه ریزی، (۱۳۸۲)، شاخصهای ارزیابی عملکرد وزارتخانه های اجرایی.

۴)    سوانسون. ئی برتون، روبرت پی. بنتر، آندرو جی. سوفرانکو، (۱۳۸۱)، «ارتقاء ترویج کشاورزی (درسنامه مرجع)»، ترجمه اصغر باقری و توحید صیامی، چاپ اول، انتشارات باغ اندیشه، اردبیل.

۵)    کرمی، عزت اله و ابوطالب فنایی، (۱۳۷۳)، « بررسی نظریه پردازیها در ترویج کشاورزی»، جلد اول، تهران، وزارت جهاد سازندگی، معاونت ترویج و مشارکت مردمی.

۶)    کلانتری، خلیل، (۱۳۷۷)، «شناسایی مناطق عقب مانده در ایران»، فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، شماره پیاپی ۴۸، سال سیزدهم، شماره۱، صص ۱۳۱-۱۲۰٫

۷)    کلانتری، خلیل، (۱۳۸۰)، « نقدی بر متدولوژی سنجش سطح توسعه انسانی UNDP »، فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، شماره پیاپی ۶۱، سال شانزدهم، شماره ۲، تابستان ۱۳۸۰٫

۸)    کهن، گوئل (۱۳۷۶)، «شاخص شناسی در توسعه پایدار، توسعه اقتصادی و حسابهای ملی در بستر سبز»، موسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی، تهران.

۹)    موسسه تحقیقات توسعه اجتماعی سازمان ملل متحد، (۱۳۶۵)، «مشکلات متدولوژی در انتخاب و تحلیل نماگرهای توسعه اجتماعی و اقتصادی »، ترجمه مهرانگیز چنگیزی، وزارت برنامه و بودجه، مرکز آمار ایران، مرداد ۱۳۶۵٫

۱۰)          ACC (Administrative Committee on Coordination), United Nations (1984), Guiding principles for the design and of monitoring and evaluation in rural development project and programs. Rome: International Fund for Agriculture Development (IFAD).

11)          Clayton, E. (1983). Role, characteristics, and operational features of agricultural monitoring systems (P.1-9). In E.Clayton &F.Petry (Eds.), Monitoring systems for agricultural and rural development projects (vol.1).Rome: FAO.

12)          FAO , ( 1988), Socio-economic indicators for monitoring and evaluating agrarian reform and rural development. WCARRD: Ten years of fallow-up (1979-1989), Rome: Author.

13)           Kundu, A. (1980),” Measurement of urban processes: A study in regionalization”, Popular Prakashan, Bombay, India.

14)          Sharbatoglie, A. (1991), “Urbanization and Regional Disparities in Post- Revolutionary Iran”, West view Press, Colorado, USA..

چکیده

این پژوهش با هدف تدوین و اعتبارسنجی برخی شاخصهای پایه‌ای و اصلی امکانات و فعالیتهای آموزشی -ترویجی و به کارگیری آنها به منظور رتبه‌بندی استانها از نظر فعالیتهای آموزشی و ترویجی در دو فاز انجام گرفته است. در فاز اول پس از مرور ادبیات موضوع  ۱۳۷ شاخص آموزشی – ترویجی، در هفت زمینه؛۱- شاخص‌های مربوط به عاملین ترویج، ۲- شاخص‌های زیرساختی ترویج، ۳- شاخص‌های مربوط به فعالیت‌های آموزشی ترویجی، ۴- شاخص‌های سازمان و مدیریت ترویج، ۵- شاخص‌های آموزش انبوه رسانه‌ای، ۶- شاخص‌های ارتباطات ترویجی و ۷- شاخص‌های اعتبارات ترویجی تدوین و در معرض داوری ۱۸۰ کارشناس ترویج در ۶ استان منتخب قرار گرفت. پس از محاسبه آماره‌های مد، میانگین، انحراف معیار و ضریب تغییرات (CV) هر یک از آنها، شاخص‌های مناسب تعیین گردید. در فاز دوم مطالعه با توجه به اطلاعات و داده‌های در دسترس تعداد ۱۳۲ شاخص انتخاب و داده‌های مورد نیاز از طریق معاونت ترویج و نظام بهره‌برداری وزارت جهاد کشاورزی گردآوری و شاخص ترکیبی هر یک از محورهای هفت‌گانه فوق محاسبه و وضعیت استانها از نظر شاخصها ترکیبی محورهای هفت‌گانه رتبه بندی شدند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم افزارهای SPSS و GIS استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که؛ از لحاظ شاخص‌های مربوط به عاملین ترویج، استان همدان بهترین وضعیت و استان خوزستان بدترین وضعیت را در بین دیگر استان‌ها دارا هستند،  از لحاظ شاخص‌های مربوط به زیرساخت‌های ترویجی استان آذربایجان غربی در بالاترین رتبه و استان خراسان در پایین‌ترین رتبه قرار دارند، از لحاظ شاخص‌های مربوط به فعالیت‌های آموزشی ترویجی استان زنجان مناسب‌ترین وضعیت و استان کهکیلویه و بویر‌احمد پایین‌ترین رتبه را در بین دیگر استان‌ها دارا هستند، از لحاظ شاخص‌های مربوط به سازمان و مدیریت ترویج، استان کردستان بهترین وضعیت و استان آذربایجان غربی پایین‌ترین رتبه را در بین دیگر استان‌ها دارا هستند، از لحاظ شاخص‌های مربوط به آموزش‌های انبوه رسانه‌ای استان قم از وضعیت مناسب و استان‌های  گیلان، کهکیلویه و بویراحمد و آذربایجان شرقی با داشتن شاخص ترکیبی یکسان از رتبه‌های پایین‌تری برخوردار بوده‌اند. از لحاظ شاخص‌های مربوط به ارتباطات ترویجی استان زنجان بالاترین رتبه و استان‌های آذربایجان شرقی، کهکیلویه و بویراحمد و گیلان با داشتن شاخص ترکیبی یکسان پایین‌ترین رتبه را در بین دیگر استان‌ها دارا هستند، از لحاظ شاخص‌های مربوط به اعتبارات ترویجی، استان هرمزگان بهترین وضعیت و استان گیلان پایین‌ترین رتبه را در بین دیگر استان‌ها دارا هستند، و بالاخره از لحاظ شاخص ترکیبی کلی، استان همدان در رتبه نخست و استان قزوین در پایین‌ترین رتبه در بین دیگر استان‌ها قرار دارد.

کلمات کلیدی:‌ شاخصهای آموزشی ترویجی، فعالیت‌های آموزشی ترویجی، رتبه‌بندی استان‌ها.

مقدمه:

توزیع ناموزون استانی امکانات و فعالیتها و وجود نابرابریها و شکاف توسعه هم در بین استانها و هم در درون استانها همواره  به عنوان یکی از دلمشغولیهای سازمانها و نهادهای اجتماعی – اقتصادی مطرح بوده  است. هم اکنون نیز عدم تعادلهای بین استانی در فرآیند توسعه در ایران از موضوعات جدی است که در سالهای اخیر مورد توجه محققین قرار گرفته است.  مطالعات انجام گرفته  توسط موسسات بین‌المللی و محققین داخلی در زمینه پتانسیلها و توانمندیهای صنعتی، کشاورزی، خدماتی و غیره موید وجود نابرابریهای فزاینده در توزیع خدمات و امکانات در عرصه‌های مختلف می‌باشد. ( بانک جهانی ۱۹۷۶،  سازمان برنامه و بودجه ۱۳۶۱ و ۱۳۶۳، آتش ۱۹۸۸، امیراحمدی ۱۹۸۷، شربت اوغلی ۱۹۹۱، مسکن و شهرسازی ۱۳۷۰ و کلانتری ۱۳۷۷ ، ۱۳۸۰ و۲۰۰۴). علیرغم انجام مطالعات گسترده در حوزه‌های مختلف و تحلیل ابعاد منطقه ای توزیع منابع، امکانات و خدمات و استفاده از الگو‌های تکنیک‌های منطقه‌ای و بهره‌گیری از شاخص‌ها به عنوان روشی کارآمد برای برنامه‌ریزی توسعه، متاسفانه هنوز مطالعه‌ای در زمینه توزیع امکانات و خدمات ترویج کشاورزی در ایران انجام نگرفته و این روشها و الگوها در حوزه برنامه‌ریزیهای ترویجی ناشناخته بوده و نهضت شاخص‌سازی در این بخش آغاز نگردیده است.

اقتصاددانان اولین کسانی بودند که به تدوین شاخصهایی در حوزه اقتصاد و برنامه ریزی های اقتصادی اقدام نمودند و شاخصهایی نظیر درآمد سرانه، تولید ناخالص ملی(GNP) از جمله شاخصهای عمده  برای اهداف برنامه ریزی و سیاستگذاریهای اقتصادی در نزد اقتصاددانان و برنامه ریزان اقتصادی بود. در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ نهضت شاخص سازی اجتماعی بطور خاص مورد توجه برنامه‌ریزان، متفکرین مسائل اجتماعی، دولت، نهادها و انجمن‌های حرفه ای قرار گرفت. بطوریکه بعد از آن شاخصها به عنوان مبنایی برای تصمیم گیری، سیاستگذاری و برنامه ریزی در حیطه های مختلف در آمدند

((Kundo, 1980. بر اساس رهیافت‌های جدید توسعه، سازمان ملل شاخص‌های چهارگانه شامل:

 ۱) شاخص‌های اجتماعی (نظیر آموزش، اشتغال، بهداشت، مسکن، رفاه و عدالت اجتماعی، میراث فرهنگی، فقر و توزیع درآمد، جنایت، جمعیت، ارزش‌های اخلاقی و اجتماعی، نقش زنان، دسترسی به زمین و سایر منابع طبیعی و ساختار اجتماعی)، ۲) شاخص های  اقتصادی (مانند وابستگی و استقلال اقتصادی، انرژی، الگوهای تولید و مصرف، مدیریت فاضلاب، حمل و نقل، معدن، ساختار اقتصادی و توسعه، تجارت و بهره‌وری)، ۳) شاخص های زیست محیطی ( نظیرآبهای زیر زمینی، آب شیرین، کشاورزی و امنیت غذایی، شهرسازی، مناطق ساحلی، حفظ تپه‌های مرجانی و محیط زیست دریا، آبزیان، تنوع گونه‌ها و بیوتکنولوژی، مدیریت پایدار جنگل‌ها، آلودگی هوا و تخریب لایه ازن، تغییر اقلیم جهانی و بالا آمدن آب دریاها، بهره‌برداری پایدار از منابع طبیعی، جهانگردی پایدار، تغییر کاربری اراضی) و ۴) شاخص های نهادی (مانند تصمیم‌گیری یکپارچه‌، ظرفیت‌سازی، علوم و تکنولوژی، آگاهی عمومی، همکاری و قراردادهای بین‌المللی، دولت و نقش‌ جامعه مدنی، چارچوب نهادی و قانونی، آمادگی برای مقابله با سوانح و مشارکت عمومی) را مبنای سنجش پایداری توسعه قرار داده است (United Nation, 1996).

در ترویج کشاورزی شاخصها ابزارهایی برای نظارت و ارزشیابی اثرات و سنجش تغییرات یک فعالیت می باشند(ACC, 1984). در ترویج کشاورزی دو رهیافت استقرایی و قیاسی برای تنظیم شاخصها بکار گرفته می شود‌. در رهیافت استقرایی، یک نظام اجتماعی، اقتصادی و آمار جمعیتی ایجاد می شود و بر اساس آمار موجود، مجموعه وسیعی از شاخصها تدوین می گردد. از این رهیافت در تدوین شاخصهای اجتماعی ملل متحد استفاده شده است (FAO, 1988) . در رهیافت قیاسی، حوزه های مورد علاقه تعیین می شود و سپس شاخصهای مورد نظر تدوین می گردد. در تدوین شاخصهای اقتصادی- اجتماعی کنفرانس جهانی اصلاحات ارضی و توسعه اجتماعی، از این رهیافت استفاده شده است. در نظارت ترویج از هر دو رهیافت استقرایی و قیاسی استفاده می شود؛ بدین معنی که برخی از شاخصها بر اساس آمار موجود تدوین و برخی دیگر نظیر  شاخصهای عملکرد، بر اساس نتایج داده های ویژه تدوین می شوند (سوانسون و همکاران، ۱۳۸۱). در ترویج کشاورزی شاخصها را می توان به مستقیم و غیر مستقیم یا نماینده شاخصهای منفرد یا  مرکب؛ شاخصهای کمی و کیفی؛ شاخصهای درونداد و برونداد؛ شاخصهای نظارت و ارزشیابی طبقه بندی کرد(Clayton, 1983, ACC, 1984)  . همچنین شاخصهای ترویجی را می توان به شاخصهای توانایی ترویج و شاخصهای عملکرد ترویج طبقه‌بندی نمود. شاخصهای توانایی ترویج نه تنها به منظور تعیین توانایی ترویج دریک مقطع زمانی معین، بلکه با هدف تعیین تغییرات آن در طول زمان، به طور منظم مورد بررسی قرار می گیرند. شاخصهای عملکرد ترویج نشانگر کارایی فنی و عملیاتی ترویج است و این شاخصها را می توان به شاخصهای اثر بخشی ترویج (شامل شاخصهای منفرد که نشانگر یک جنبه از عملکرد ترویج و شاخصهای مرکب که نشانگر دو یا چند جنبه از عملکرد ترویج است) و، شاخصهای کارایی ترویج تقسیم کرد(سوانسون و همکاران، ۱۳۸۱). کلانتری (۱۳۸۳ ) در بررسی خود با هدف تحلیل توزیع فضایی پتانسیلها و خدمات فیزیکی و انسانی ترویج کشاورزی در ایران، در مجموع ۲۴ شاخص شامل ۱۱ شاخص خدمات انسانی و ۱۳ شاخص مربوط به خدمات فیزیکی ترویج کشاورزی را بکار گرفت و شکاف وسیعی از نظر توزیع امکانات ترویجی در بین استانها بدست آورد.

 مقاله اخیر در صدد است تا ضمن تدوین و اعتبار سنجی شاخصهای پایه‌ای و اصلی برنامه‌ریزی ترویجی،  به رتبه بندِی استانها بر اساس شاخصهاِی آموزشِی-تروِیجِی پرداخته و الگوی استانی فعالیت های ترویج و آموزش کشاورزی را مورد تحلیل و تبیین قرار دهد.  از این رو این مطالعه درصدد است تا به دو سئوال اساسی ذیل پاسخ دهد:

۱- شاخصهای مناسب ترویج کشاورزی در ابعاد مختلف کدامند و این شاخص‌ها تا چه حد از نظر کارشناسان ترویج از اعتبار لازم برخوردارند.

 ۲- استانهای مختلف از نظر فعالیتهای آموزشی-ترویجی از چه رتبه‌ای برخوردارند و شکاف بین استانها در  هر یک از محورهای هفت‌گانه مورد بررسی چگونه است؟


موادو روشها

این مطالعه در دو فاز انجام گرفته است. در فاز اول با بررسی ادبیات موضوع مجموعا ۱۳۷ شاخص آموزشی – ترویجی در هفت محور به شرح زیر تدوین گردید.

۱- شاخص های مربوط به عاملین ترویج (۲۲ شاخص)

۲- شاخص های مربوط به فعالیت‌های آموزشی – ترویجی (۳۵ شاخص)

۳- شاخص های مربوط به سازمان و مدیریت ترویج (۱۷ شاخص)

۴- شاخص های زیرساختی فعالیت‌های آموزشی – ترویجی (۱۴ شاخص)

۵- شاخص‌های مربوط به آموزش انبوه رسانه‌ای (۱۶ شاخص)

۶- شاخص‌های مربوط به ارتباطات ترویجی (۲۷ شاخص)

۷- شاخص های مربوط به اعتبارات ترویجی (۶ شاخص)

شاخصهای فوق در قالب پرسشنامه در اختیار ۱۸۰ نفر از کارشناسان آموزش و ترویج کشاورزی در ۶ استان گلستان، آذربایجان غربی، همدان، چارمحال بختیاری، فارس و کرمان قرار گرفت و پس از ارزیابی و محاسبه، مد، میانگین،  انحراف معیار و ضریب تغییرات هر یک از شاخص‌ها، شاخص های مناسب تعیین گردید. در فاز دوم نیز اطلاعات مورد نیاز در خصوص ۱۳۲ شاخص در قالب محورهای هفت‌گانه فوق از طریق معاونت ترویج و نظام بهره‌برداری وزارت جهاد کشاورزی جمع‌آوری و با بهره‌گیری از روش تحلیل مولفه‌های اصلی شاخص ترکیبی و هر یک از محورها محاسبه و رتبه استان‌ها  در هر کدام از محورها تعیین شد.

65,000 ریال – خرید

تمام مقالات و پایان نامه و پروژه ها به صورت فایل دنلودی می باشند و شما به محض پرداخت آنلاین مبلغ همان لحظه قادر به دریافت فایل خواهید بود. این عملیات کاملاً خودکار بوده و توسط سیستم انجام می پذیرد.

 جهت پرداخت مبلغ شما به درگاه پرداخت یکی از بانک ها منتقل خواهید شد، برای پرداخت آنلاین از درگاه بانک این بانک ها، حتماً نیاز نیست که شما شماره کارت همان بانک را داشته باشید و بلکه شما میتوانید از طریق همه کارت های عضو شبکه بانکی، مبلغ  را پرداخت نمایید. 

مطالب پیشنهادی:
برچسب ها : , , , , , , , , ,
برای ثبت نظر خود کلیک کنید ...

براي قرار دادن بنر خود در اين مکان کليک کنيد
به راهنمایی نیاز دارید؟ کلیک کنید


جستجو پیشرفته مقالات و پروژه

سبد خرید

  • سبد خریدتان خالی است.

دسته ها

آخرین بروز رسانی

    دوشنبه, ۱۵ آذر , ۱۳۹۵

اولین پایگاه اینترنتی اشتراک و فروش فایلهای دیجیتال ایران
wpdesign Group طراحی و پشتیبانی سایت توسط دیجیتال ایران digitaliran.ir صورت گرفته است
تمامی حقوق برایdjkalaa.irمحفوظ می باشد.