مقاله میراث فرهنگی و حفظ آن


دنلود مقاله و پروژه و پایان نامه دانشجوئی

مقاله  میراث فرهنگی و حفظ آن مربوطه  به صورت فایل ورد  word و قابل ویرایش می باشد و دارای ۳۸  صفحه است . بلافاصله بعد از پرداخت و خرید لینک دنلود مقاله  میراث فرهنگی و حفظ آن نمایش داده می شود، علاوه بر آن لینک مقاله مربوطه به ایمیل شما نیز ارسال می گردد

فهرست مطالب

مقدمه ۴
III کنوانسیون لاهه ۱۹۵۴ ۱۱
IV قوانین بین المللی دیگری برای حفظ میراث فرهنگی ۱۹
VI تأثیر رژیم قانونی ۳۰
VII نتیجه ۳۶

 

 

مقدمه :

قوانین بین المللی جنگ طی صدها سال جنگ و کشمکش میان انسانها با تدوین همزمان قوانین در اواخر قرن نوزده گسترش یافت. اما این امر تا زمان خسارات کاملاً گسترده خصوصیات فرهنگی جهانی دوم میسر نبود. در آن زمان جامعة بین الملل نیاز به حفظ میراث فرهنگی در زمان جنگ را تأیید نمود. کنوانسیون لاهه پیرامون حفظ مایملک فرهنگی در واقعة جنگ مسلحانه (۱۹۵۴)[۱] (کنوانسیون لاهه ۱۹۵۴) به همراه پروتکل های آن[۲] و پروتکل‌های سال ۱۹۷۷ به کنوانسیون ژنو[۳]، چهارچوب مدونی را فراهم می نماید. همانگونه که مشاهده می‌شود، در قسمت دیگری از قرن بیستم این قوانین با پیشرفتهای اخیر واقع در سال ۲۰۰۳ [۴] به کندی تقویت شد. به هر حال ، علیرغم قوانین شدید و متعادل بین المللی به خصوص خطاب به حفظ آن، ضرر و زیانهای وارده به میراث فرهنگی ادامه یافت.

در جنگهای اخیر یوگسلاوی[۵] سابق و عراق[۶] باز هم میراث فرهنگی به غارت رفت و فاجعة فرهنگی نیز در افغانستان[۷] رخ داد. واضح است که جنگ باز هم بی ثباتیهای بسیاری را در بر می گیرد و بدون شک کشمکش انسانی و فعالیت نظامی ادامه می یابد. این امر منجر به تمرکز شدید بر کارآیی قوانین بین المللی و توانایی آنها برای حفظ میراث فرهنگی گرانبهای ما می گردد.

این مقاله تاریخچه حفظ میراث فرهنگی بین المللی را بیان می نماید و به ارائه جزئیات ویژگیهای خاص روی حفظ این میراث در زمان جنگ مسلحانه به همراه اریابی اثر آنها میپردازد.

میراث فرهنگی میتواند شامل اشیاء منقول و غیرمنقول ، ملموس یا غیرملموسی همچون ساختمان و مجسمة یادبود، اثر و مجموعه های هنری.‌کتاب و دست خط ، بقایا و بسیاری اقلام دیگر باشد. در زمان صلح میراث فرهنگی به واسطة کنوانسیون ۱۹۷۲ یونسکو با مضمون محافظت از میراث طبیعی و فرهنگی جهان (WHC)[8] و کنوانسیون یونسکو با مضمون پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس (۲۰۰۳) حفظ می گردد[۹]. به هر حال این میراث نیز طی هرگونه حملة مسلحانه ای تهدید می شود: آن ممکن است از روی قصد مورد حمله واقع شود زیرا سمبل دشمنی و اصالت آن کشور است، آن یک تاریخ، فرهنگ یا مذهب است. ممکن است چنین اقلامی به خاطر منفعت ؟؟ غارت یا دزدیده شوند یا به سادگی طی جنگهای متمادی در معرض آسیبهای تصادفی قرار گیرند[۱۰].

با وجودیکه محافظت ویژه در سطح بین الملل تا زمان کنوانسیون سال ۱۹۵۴ لاهه انجام نپذیرفته بود، اولین گامها به سوی محافظت از این میراث از قرن نوزدهم آغاز گردید، زمانیکه قوانین جنگ معین گردید[۱۱]. قبل از آن قوانین متعدد زمانی جنگ اشاره ای به حفظ مایملک فرهنگی می نمود. مثلاً ممنوعیت معمول پیرامون تخریب میراث فرهنگی و قدیمی به زمان یونان کلاسیک باز میگردد[۱۲]. قبل از رمیها مردم پذیرفتند که فرهنگ باید تنها به عنوان آخرین چاره خراب و نابود شود[۱۳]. و سپس طی جنگهای ناپلئونی، این اصل که مایملک فرهنگی،‌ میراث تمام انسانهاست اولین بار در قانون بین الملل پدیدار گشت[۱۴].

این قانون لیبر (Lieber code) [15] بود که ارائه شد و اولین تلاش مدرن برای تدوین قوانین جنگ بود[۱۶]. آن طی جنگ داخلی آمریکا توسط پروفسور فرانسیس لیبر که یک مهاجر آلمانی به ایالات متحدة آمریکا و پرفسور دانشکدة حقوق کلمبیا بود تهیه گردید[۱۷].

هر چند قانون لیبر تنها نیروی نظامی USA را ملزم می ساخت، تا حد زیادی نیز مطابق با قوانین و رسوم موجود جنگ در آن زمان بود. خصوصاً، مواد قانونی ۳۵ و ۳۶ آن به حفظ میراث فرهنگی کمک می کند. ماده ۳۵ یعنی :

اثرهای کلاسیک هنری،‌مجموعه های علمی یا وسایل گرانبهایی مثل تلسکوپهای نجومی همچون وسایل بیمارستانی باید در برابر تمام آسیبهای موجود ایمن شوند، حتی وقتی که در مناطق محصور شده در حین محاصره یا بمباران واقع می باشد.

ماده ۳۶ به تسخیر املاک دولتی و نه دزدیدن ، ویران ساختن یا آسیب رساندن به چنین میراثی اشاره می کند :

اگر آثارهنری،‌کتابخانه ها ، کلکسیون ها یا ابزار و وسایل متعلق به یک دولت یا ملت متخاصم بدون صدمه ای منتقل شود، قانونگذار دولت تحت محاصره میتواند دستور به توقیف داده وبه نفع دولت مذکور آنرا منتقل نماید. مالک نهایی در نتیجه پیمان صلح فی مابین تعیین می گردد. به هیچ وجه آنها فروخته یا واگذار نمی شوند، اگر این اقلام توسط ارتش ایالات متحده تسخیر شوند، تحت تملک آنها در نخواهد آمد یا به طور عمدی خراب یا ویران نمی شود.

انتشار این دستورالعملها بعدها به سمت تدوین قوانین جنگ در سطح بین الملل پیش می‌رود. قانون لیبر شکل گرفته براساس بیانیه مربوط به قوانین و رسوم جنگ در کنفرانس بروکسل سال ۱۸۷۴ ارائه گردید[۱۸]. به هر حال، این بیانیه هرگز به طور رسمی پذیرفته نشد. سپس به دنبال کنفرانس لاهه در سال ۱۸۹۹ ، معاهدة بین المللی امضاء شد که باز هم قانون لیبر را به سختی به تصویر می کشید[۱۹]. کنوانسیون با توجه به قوانین و رسوم جنگ در سرزمینها و مقررات ضمیمة آن (کنوانسیون لاهة II ) [20] ابتدا به زندانیان جنگ و اشخاص غیرنظامی پرداخت و به هر حال برخی ماده قانونی ها محافظت از اقلام فرهنگی را پیشنهاد میدهند. مثلاً تخریب یا تسخیر مایملک دشمن رسماً ممنوع شد، مگر آنکه بواسطة لزومیات جنگ از سوی مقامات به صورت دستور تقاضا شود[۲۱].حمله یا بمباران شهرها ، روستاها، مناطق مسکونی یا ساختمانها که بی دفاع بودند، ممنوع شد[۲۲]. بعلاوه،‌ قبل از آغاز هرگونه بمباران، فرمانده نیروی حمله کننده، به جز در مورد حملة مسلحانه باید تمام سعی خود را به کار گیرد تا به مقامات محلی هشدار دهد[۲۳].

این امر حداقل به طور تئوری اجازة انتقال اشیاء منقول قدیمی را خواهد داد.

تحت مادة ۲۷ تمام مراحل ضروری باید طی محاصره و عبارتها در نظر گرفته شوند تا حد امکان از تهذیب مختص مذهب، هنر، علم و دستگیری چشم پوشی شود. اماکن توقیف شده برای این بود تا این ساختمانها و مکانها را یا برخی علائم خاص و آشکار نشان دهد، علائمی که قبل از آغاز بمباران باید برای مهاجم و حمله کننده مشخص شده باشد[۲۴]. از اینرو برخی امور محافظتی در مورد اشیاء غیرمنقول اعمال شد، ماده ۴۶ ضبط املاک خصوصی را نهی کرده و غارت و چپاول نیز رسماً تحت مادة ۴۷ ممنوع شد.



[۱] – امضای علنی ۹ می سال ۱۹۵۴، معتبر در ۷ آگوست ۱۹۵۶ ، ۲۴۰ UNTS 249.

[2] – ابتدا پروتکل لاهه برای محافظت از املاک فرهنگی در مبارزه مسلحانه (۱۹۵۴) مفتوح با امضای ۱۴ می ۱۹۵۴ ، معتبر در ۷ آگوست ۱۹۵۶ ،‌۳۵۸ UNTS 249 . سپس پروتکل لاهه برای محافظت از املاک فرهنگی در هنگام مبارزه مسلحانه (۱۹۹۹) مفتوح با امضای ۱۷ می ۱۹۹۹، معتبر در ۹ مارس ۲۰۰۴ ،‌ILM 38.

[3] – پرتکل I الحاق به کنوانسیونهای ژنو (۱۹۴۹) و مربوط به محافظت از قربانیان مبارزات مسلحانة بین المللی (۱۹۷۷)، مفتوح برای امضای ۱۲ دسامبر ۱۹۷۷، معتبر در ۷ دسامبر ۱۹۷۸، ۱۴۴۱ – ۱۳۹۱ ILM 16 . پرتکل الحاقی II به کنوانسیونهای ژنو (۱۹۴۹) و مربوط به محافظت از قربانیان مبارزات مسلحانه غیربین المللی (۱۹۷۷) مفتوح برای امضای ۱۲ دسامبر ۱۹۷۷، معتبر در ۷ دسامبر ۱۹۷۸ ،‌ ۹-۱۴۴۲ ILM 16.

[4] – بیانیة یونسکو با توجه به تخریب بین المللی میراث فرهنگی، پاریس، ۱۷ اکتبر ۲۰۰۳٫

آخرین دستیابی ۲۱ می ۲۰۰۷٫

[۵] – برای مثال تخریب دوبروونیک وخسارت به پل موستار. جیمز AR نفریگر. محافظت از میراث فرهنگی در زمان جنگ و بعد از آن

آخرین آدرس ۲۱ می ۲۰۰۷ و حملة اخیر گرناد در مجاورت مناسبتری از دسانی در کوزووو،‌۳۰ مارچ ۲۰۰۷٫ گزارش حاکی از آن است که این چهارمین حمله از سال ۱۹۹۹ و بیست و سویم آتش سوزی گرناد از زمان پایان جنگ است

[۶] – مثلا غارت بسیار آشکار موزة عراق در بغداد. متیو بوگ دانوس ، دزدان بغداد … و میراث فرهنگی جهان (مقاله ارائه شده در کنفرانس محافظت از میراث فرهنگی : قانون بین المللی بعد از جنگ در عراق – دانشگاه شیکاگو ، سوم فوریه سال ۲۰۰۶). مقاله موجود در (culturdpolig uchicago. Edu/proteating cultural heritage/papers.shtml> 22 می ۲۰۰۷٫

[۷] – من هارت ،‌بالای ۴ n ، ۴۰ با توجه به کاهش ایالات بامیان

[۸] – با امضای ۱۴ نوامبر ۱۹۷۲ و معتبر در ۱۷ دسامبر ۱۹۷۵ (۱۹۷۲) ۱۵۱ UNTS  ۱۰۳۷٫

 [۹] – با امضای ۱۷ اکتبر ۲۰۰۳ ، معتبر در ۲۰ آوریل ۲۰۱۰۶ ، یونسکو ، ۱۴//CLT/ Ch 2003/ Doc.MISC .

[10] – کیت سوتد، ما باید کارهای بیشتری برای حفظ میراث فرهنگی در زمان جنگ انجام دهیم.

> 2407 <http://www.onlineopenion.com.au/view.asp? article:  ۲۰ می ۲۰۰۷ .

مثلاً کیت سوتد به حمله هدفمند در stari Most در بالکان اشاره می کند که سمبل گذشته چندفرهنگی موستار بود. پل در سال ۱۵۶۶ توسط امپراطور اتومن ساخته شده بود،‌همینطور مجسمه های بامیان به خاطر نشان دادن سمبلهای مذهبی مغایر با اعتقادات طالبان ویران شد.

[۱۱] – به هر حال، واضح است که قوانین قدیمی بسیاری پیرامون جنگ وجود دارد که تصرف املاک دشمن اعم از میراث فرهنگی را ممنوع می کند. به منظور دستیابی به تاریخچة این قوانین به افسر لیوتنانت گرگوری p نون، USN , JAGC ، تاریخچه و ارزیابی قانون جنگ قبل از جنگ جهانی دوم مراجعه کنید.

-frigo.pdf> 854 /File/irrc  ۶ HW 634 http://www.icrc.org/web/engo.nsf/htmlall/

اواخر ۲۱ می ۲۰۰۷ ، ۳۶۷ .

[۱۲] – کاستنبرگ بالای ۱ n ، ۲۸۱ .

[۱۳] – کاستنبرگ بالای ۱ n ،‌۲۸۲ .

[۱۴] -کاستنبرگ بالای ۱ n 284 .

[15] -قانون لیبر (Lieber) – دستورالعملهایی برای دولت ارتشهای ایالات متحده در میدان جنگ، تهیه شده توسط فرانسیس لیبر که به عنوان دستورات عمومی شماره ۱۰۰ توسط پرزیدنت لینگل در ۲۴ آوریل ۱۸۶۳ منتشر شد

(http://fletcher.tufts.edu/multi/texts/histarial/ LIEBER.Code.t*t>  ۲۱ می ۲۰۰۷٫

[۱۶] – نون بالای n 17 ، ۱۹۲٫ علاوه ب راین تخریب، غارت یاچپاول آثار هنری و موارد دیگر مایملک فرهنگی عمومی و خصوصی در حمله مسلحانه تحت قوانین بین المللی مرسوم قبل از اواخر قرن نوزده غیرقانونی بود‌ : Ib  Ibid .

[17] – نون بالای n 17 ، ۱۹۲٫

[۱۸] – نون بالای n 17 ، ۱۹۴٫

[۱۹] – نون بالای n 17 ، ۱۹۶-۱۹۵ .

[۲۰] – معاهدة امضاء شده در ۲۹ جولای ۱۸۹۹ و تأیید شده در ۴ سپتامبر ۱۹۰۰ ، ۲۶ مارتنز نووی رسولی (سری ۲ ) ۹۴۹ . مقرراتی با توجه به قوانین و آداب جنگ در سرزمینها ۲۹ جولای ۱۸۹۹ ، ۳۲ stat ، ۱۸۰۳٫

[۲۱] – قانون ۲۳ کنوانسیون لاههII .

[22] – قانون ۲۵ کنوانسیون لاهه II .

[23] – قانون ۲۶ کنوانسیون لاهه II .

[24] – مادة ۲۷ کنوانسیون لاهه II

35,000 ریال – خرید

تمام مقالات و پایان نامه و پروژه ها به صورت فایل دنلودی می باشند و شما به محض پرداخت آنلاین مبلغ همان لحظه قادر به دریافت فایل خواهید بود. این عملیات کاملاً خودکار بوده و توسط سیستم انجام می پذیرد.

 جهت پرداخت مبلغ شما به درگاه پرداخت یکی از بانک ها منتقل خواهید شد، برای پرداخت آنلاین از درگاه بانک این بانک ها، حتماً نیاز نیست که شما شماره کارت همان بانک را داشته باشید و بلکه شما میتوانید از طریق همه کارت های عضو شبکه بانکی، مبلغ  را پرداخت نمایید. 

مطالب پیشنهادی:
  • مقاله میراث فرهنگی و بررسی جنبه های مختلف آن
  • جایگاه و ضوابط قانونی مربوط به حفظ میراث فرهنگی در ایران با نگاهی بر تمهیدات جهانی
  • برچسب ها : , , , , ,
    برای ثبت نظر خود کلیک کنید ...

    براي قرار دادن بنر خود در اين مکان کليک کنيد
    به راهنمایی نیاز دارید؟ کلیک کنید
    

    جستجو پیشرفته مقالات و پروژه

    سبد خرید

    • سبد خریدتان خالی است.

    دسته ها

    آخرین بروز رسانی

      شنبه, ۲۰ آذر , ۱۳۹۵
    
    اولین پایگاه اینترنتی اشتراک و فروش فایلهای دیجیتال ایران
    wpdesign Group طراحی و پشتیبانی سایت توسط دیجیتال ایران digitaliran.ir صورت گرفته است
    تمامی حقوق برایdjkalaa.irمحفوظ می باشد.