پایان نامه تاثیر زمان تمرین (صبح و عصر) بر تغییرات برخی ایمونوگلوبولینهای سرم و پاسخ هورمونهای تستوسترون و کورتیزول دانشجویان مرد ورزشکار


دنلود مقاله و پروژه و پایان نامه دانشجوئی

پایان نامه تاثیر زمان تمرین (صبح و عصر) بر تغییرات برخی ایمونوگلوبولینهای سرم و پاسخ هورمونهای تستوسترون و کورتیزول دانشجویان مرد ورزشکار مربوطه  به صورت فایل ورد  word و قابل ویرایش می باشد و دارای ۱۳۵  صفحه است . بلافاصله بعد از پرداخت و خرید لینک دنلود پایان نامه تاثیر زمان تمرین (صبح و عصر) بر تغییرات برخی ایمونوگلوبولینهای سرم و پاسخ هورمونهای تستوسترون و کورتیزول دانشجویان مرد ورزشکار  نمایش داده می شود، علاوه بر آن لینک مقاله مربوطه به ایمیل شما نیز ارسال می گردد

فهرست مطالب

فصل اول- طرح پژوهش ۱
۱-۱٫ مقدمه ۲
۱-۲٫ بیان مساله ۱۰
۱-۳٫ ضرورت پژوهش ۱۴
۱-۴٫ هدفهای پژوهش ۱۷
۱-۴-۱٫ هدف کلی ۱۷
۱-۴-۲٫ هدفهای ویژه ۱۷
۱-۵ . فرضیه های پژوهش ۱۸
۱-۶ . محدودیتهای پژوهش ۱۸
۱-۶-۱٫ محدودیتهای محقق خواسته ۱۸
۱-۶-۲٫ محدودیتهای خارج از کنترل محقق ۱۹
۱-۷٫ تعریف واژه های عملیاتی ۱۹
فصل دوم- مبانی نظری و پیشینه پژوهش ۲۲
۲-۱٫ مقدمه ۲۳
۲-۲٫ مبانی نظری ۲۳
۲-۲-۱٫ تعریف دستگاه ایمنی ۲۳
۲-۲-۲٫ نمای کلی دستگاه ایمنی ۲۴
۲-۲-۳٫ وظایف دستگاه ایمنی ۲۶
۲-۲-۴٫ ایمونوگلوبولین و آنتی بادی ۲۷
۲-۲-۵٫ تغذیه و دستگاه ایمنی ۲۸
۲-۲-۶٫ تغذیه و پاسخ هورمونهای تستوسترون و کورتیزول ۳۱
۲-۲-۷٫ ایمنی ذاتی و اکتسابی ۳۳
۲-۲-۸٫ انواع ایمنی اکتسابی ۳۴
۲-۲-۹٫ عفونتهای مجاری تنفسی فوقانی ۳۴
۲-۲-۱۰٫ سازوکارهای احتمالی در ایجاد عفونتهای مجاری تنفسی
فوقانی ورزشکاران ۳۶
۲-۲-۱۱٫ ریتم شبانه روزی ۳۶
۲-۲-۱۲٫ سازوکار تنظیم و ترشح هورمون تستوسترون ۳۷
۲-۲-۱۳٫ آثار فیزیولوژیکی ترشح تستوسترون ۳۹
۲-۲-۱۴٫ سازوکار تنظیم و ترشح هورمون کورتیزول ۴۰
۲-۲-۱۵٫ آثار فیزیولوژیکی ترشح کورتیزول ۴۱
۲-۳٫ پیشینه پژوهش ۴۲
۲-۳-۱٫ پیشینه پژوهش درباره ایمونوگلوبولینها ۴۲
۲-۳-۲٫ پاسخ دستگاه ایمنی به تمرینهای کوتاه مدت و شدید ۵۲
۲-۳-۳٫ پیشینه پژوهش درباره تستوسترون و کورتیزول ۵۳

۲-۳-۴٫ پاسخ تستوسترون و کورتیزول به تمرینهای مقاومتی و
کوتاه مدت شدید ۶۶
۲-۴٫ نتیجه گیری ۶۹
فصل سوم- روش شناسی پژوهش ۷۰
۳-۱٫ مقدمه ۷۱
۳-۲ . روش پژوهش ۷۱
۳-۳٫ جامعه و نمونه آماری ۷۱
۳-۳-۱٫ متغیر مستقل ۷۲
۳-۳-۲٫ متغیرهای وابسته ۷۲
۳-۴٫ روشهای جمع آوری اطلاعات ۷۲
۳-۴-۱٫ وسایل مورد استفاده برای سنجش متغیرها ۷۲
۳-۴-۲٫ روش سنجش حداکثر اکسیژن مصرفی ۷۳
۳-۴-۳٫ روش اجرای پروتکل پژوهش ۷۴
۳-۵٫ روش سنجش متغیرهای وابسته ۷۵
۳-۶٫ روش آماری ۷۶
فصل چهارم- تجزیه و تحلیل یافته ها ۷۷
۴-۱٫ مقدمه ۷۸
۴-۲٫ تجزیه و تحلیل توصیفی یافته ها ۷۸

۴-۳٫ آزمون فرضیه های پژوهش ۸۳
۴-۳-۱٫ آزمون فرضیه اول ۸۳
۴-۳-۲٫ آزمون فرضیه دوم ۸۴
۴-۳-۳٫ آزمون فرضیه سوم ۸۶
۴-۳-۴٫ آزمون فرضیه چهارم ۸۷
۴-۳-۵٫ آزمون فرضیه پنجم ۸۹
فصل پنجم- بحث و بررسی و نتیجه گیری ۹۱
۵-۱٫ مقدمه ۹۲
۵-۲٫ خلاصه ۹۲
۵-۳٫ بحث و نتیجه گیری ۹۴
۵-۳-۱٫ بحث و بررسی ایمونوگلوبولینها ۹۶
۵-۳-۲٫ بحث و بررسی تستوسترون و کورتیزول ۹۸
۵-۴٫ نتیجه گیری ۱۰۲
۵-۵٫ پیشنهادها ۱۰۲
منابع ۱۰۴
پیوستها ۱۲۰
پرسشنامه همسان کردن گروه ها و مشخصات فردی ۱۲۱
اطلاعیه تحقیق ورزشی ۱۲۲
خصوصیات توصیفی گروه آزمودنیهای صبح ۱۲۳
خصوصیات توصیفی گروه آزمودنیهای عصر ۱۲۴
روش اندازه گیری متغیرهای وابسته ۱۲۵
چکیده انگلیسی
صفحه عنوان انگلیسی

 

References:

1.  Alex F.Roche,Steven B.Heymsfield, Timothy G. Lohman, ( 1996 ) : Human Body Composition: Human Kinetics.

 

2. Anonasiri Wilai,Sanguanrun Gsirikul Sompol,Srikiat Khachorn Anan,Chuntavan Praparate,( 2002 ) : Changes of Immune System in Military Recuits after the Training Program:J.Med. Assoc.Thai. Jun;85 Supple 1 : S327-35.

 

3. Baxendale PM , Reed MJ , James VHT (1980): Testosterone in Saliva of Normal Men and its Relationship with Unbound and Total Testosterone levels in plasma. J Endocrinol 87: pp. 46-47.

 

4. Bente Klarlund Pederson and Laurie Hoffman Koetz (2002 ) : Exercise and Immune System: Regulation, Integration, and Adaptation Physiological Reviews,Department of Infectious Diseases and Copenhagen Muscle Research Center.Vol.80,No 3.

 

5.Bishop, N.C., Blannin , Ak. , Armstrong, E. , Rickman, M. and  Gleeson, M. (2000): Carbohydrate and Fluid Intake Affect the Saliva Flow Rate and IgA Response to Cycling: Medicine and Science in Sports and Exercise,32,2046-2051.

 

6. Bobert J.Dur and V,Daniel,Castracane,Daniel B.(2003 ): Hormonal Responses From Concentric and Eccentric Muscle Contraction: Med. Sci.Sports Exerc. 35 , No 6,PP. 937-943 .

7. Bosco,C.,R . Colli, R.Bonomi,S.Von Duvillard,and A.Virou. (2000): Monitoring Strength Training :  Neuromuscular and Hormonal Profile : Med . Sci . Sports Exerc.32:202-208.

 

8. Bush , Jilla, Doughty, Todd A, Kim , Doremy. Mullen , Kathryn M. et al. (1998): Biorhythmic Influences on Functional Capacity of Muscle and physiological Responses: Medicine and Science in Sport and Exercise. 30(9) : 1399- 1407.

 

9. Carrasco,D.I.,M.D.Delep,and C.A.Ray.(1999):Effect of Concentric and Eccentric Muscle Actions on Muscle Sympathetic Nerve Activity:J.Appl.Physiol.86:558-563.

 

10.Calder, P. C. Field, c.J. and Gill, H. S. (2002): Nutrition and Immune Function: Oxford: CABI Publishing.

 

11. Calder,P.C.and Jackson,A.A.(2000): Undernutrition,Infection and Immune Function: Nutrition Research Reviews,13,3-29.

 

12.Chandra,R.K.(1997):Nutrition and the Immune System:an Introduction.American Journal of Clinical Mutrition,66, 460S- 463S.

 

13.Chatard, J.C.D.Atlaoui, G.Lac, M.Duclos, S.Hooper, and L. Mackinnon. (2002): Cortisol,DHEA.Performance and Training in Elite Swimmers:  Int.J.Sports.Med.23:510-515.

 

14. Cooke R.R.J.E.MC Intosh,and R.P.MC Intosh. ( 1990):Is Cortisol and Important Factor in the Serum Binding of Testosterone? Proceeding of the Endocrine Society Aus. 33.S53.

 

15. Craig BW.Brown R.and Everhart J.( 1989): Effects of Progressive Resistance Training on Growth Hormone and Testosterone Levels in Young and Eldery Subjects: Mech Ageing Dev.49: 159-169.

 

16. Daly, W., Segers C. A. Rubin D. A., Dobridg J. D. and Hackney A.C. (2005): Relationship Between Stress Hormones and Testosterone with Prolonged Endurance Exercise: European Journal of Applied Physiology, vol, 93, 4, pp. 375- 380.

 

17. David C.Nieman,Dru A.Henson,melanile D.Austin  and Victor A.Brown.(2005 ) : Immune Response to 30-Minute Walk:med.Sci.Sports Exerc.Vol.37,No 1,PP.57-62.

 

18.Dehennin L.(2000):Testosterone; An Endogenous Anabolic Androgen and Testing of its Misuse in Sportsmen.Volume 10,Issue 2,pp. 59-66.

 

19. Deschenes,Michael R.,Kraemer,William J.Bush,Jill A.,Doughty,Todd A.,Kim.Dorem;Mullen,Kathryn M.Ramsey,Kimberly.(1998):Biorhythmic Influnces of Functional Capacity of Human Muscle and Physiological Responses: Medicine and Science  in Sports and Exercise.30(9):1399-1407.

 

20.Dessypris.A.,Kuoppasalmi.K,and Adlercreutz H,(2002):Plasma Cortisol ,Testosterone,Androstenedione and Luteinizing Hormone (LH) in a Non-Competitive Marathon Run (1976):Journal of Steroid Biochemistry.Vol.7-Issue 1,pp. 33-37.

 

21.Dimitriou,L.Sharp,N.C.and Doherty,M.(2002 ): Circadian Effects on the Acute Responses of Salivary Cortisol and IgA in Well Trained Swimmers: British Journal of Sports Medicine,36,260-264.

 

22. Djamila. Atlaoui,Martine Duclos,Carolin Gouarne,Lucien  Lacoste , Frederic Barale, and Jean Claud Chatard,(2004 ) : The 24-h Urinary Cortisol-Cortison Ratio for Monitoring Training in Elite Swimmers, Med.Sci.Sprts Exerc,Vol.36,No 2, PP.218-224.

 

23. Fahrner Cl,Hackney Ac.(1998) : Effect on Endurance Exercise on Free Testosterone Concentration and the Binding Affinity of Sex Hormone Binding Globulin ( SHBG):Int J.Sports Med.19:12-15.

 

24.Fahlam MM ,Engels H J.Morgan Al,KolokouriI.(2001 ): mucosal IgA Response to Repeated Wingate Tests in Females: Int J.sports Med .22: 127-131.

 

25. Filaire E, Lac G, Pequignot JM. (2003): Biological , Hormonal , and Psychological Parameters in Professional Soccer Players throughout Competitive Season: Pub Med. 97 (3Pt2) : 1061- 72.

 

26.Francis,Jlynn;Gleeson,Mare,Pyne,DavidB,Callister,Robin,Clancy,RobertL.(2005 ) :Variation of Salivry Immunoglobulins in Exercising and Sedentary Populations: Medicine and Science in Sports and Exercise. 37(4): 571-578.

27. Frybvburg,D.A.,and E.J.Barret.(1993 ) : Growth Hormone Acutely Stimulates Skeletal Muscle But not Whole-Body Protein Synthesis in Humans: Metabolism.42:1223-1227.

 

28.Gleeson,M.(2000):Mucosal Immune Responses and Risk of Respiratory Illness in Elite Athletes:  Exerc.Immunol.Rev.6:5-42.

 

29. Garrett , JR. William E, Kirkendal Donald T (2000): Exercise and Sport Science: A Wolters Kluwer Company.

 

30. Gleeson Mickael , (2006): Immune Function in Sport and Exercise: Churchili livingstone , Elsevier, The Brithis Association of Sport and Exercise Sciences.

 

31. Gleeson M, Pyne DB (2000) : Exercise Effects on Mucosal Immunity: Immunology and Cell Biology 78: 536- 544.

 

32. Gleeson , M. , Lancaster, G. I. and Bishop , N.C. (2001) : Nutritional Strategies to Minimise Exercise Induced Immunosuppresion in Athletes: Canadian Journal of Applied Physiology. 26,S23-S35.

 

33. Gleeson,M.,MC Donald,W.A.,Pyne,D.B.et al. ( 1999 ) : Salivary IgA Levels and Infection Risk in Elite Swimmers: Medicine and Science in Sports and Exercise.31,67-73 .

 

34.Gleeson.M,W.A.McDanald,D.B.Pyne,R.L.Clancy,A.W.Cripps,J.L.Francis,P.A.Fricker(2000):Immune Status and Respiratory Illness for Elite Swimmers During a 12-week Training Cycl:Int.J.Sports Med.21:302-307.

35. Goodrich,M.E.and Mc Gee,D.W.(1998): Regulation of Muscosal B Cytokines: Cytokines 10,948-955.

 

36. Gooren LJ , Harmsen Louman W, Vankessel H, Devries CP (1984): Basal and LHRH- Stimulated Gonadotropin levels and the Circadian Rhythm of Testosterone and the Effect of Exogenous Testosterone Thereon. Andrologia 16: 249- 255.

 

37. Gotshalk, L.A,C. Loebel,B.C.Nidle,et al. (1997):Hormonal Responses of Mutiest Versus Single-Set Heavy-Resistance Exercise Protocols: can.J.Appl.Physiol. 22:244-255.

 

38. Gurbuz Buyukyazi(2004 ): Differences in the Cellular and Humoral Immune System Between Sedentary and Endurance-Trained Elderly Males: Science and Sports. Volume 19,Issue 3,  pp. 130- 135 .

 

39. Gutenbrunner, C. (1993): Circadian Variation in Physical Training. Chronobiology and Chronomedicine.Frankfurt. Peter lange. 665-668.

 

40. Hakkinen K.,A.Pakarinen,R.V.Newton,and D.W.J.Kraemer,(1998) : Acute Hormone Responses to Heavy Resistance Lower and Upper Extrmity Exercise in Young Versus Old Msen: Eur.J.Appl. Physiol.Occup physiol . 77:312-319.

 

41. Ikka Vaananen , Matti Mantysaari Tommi Vasankari and Veikko Vihko (2002): Hormonal Respenses to Daily Strenuous Walking During 4 Succesive Days: European Journal of Applied Physiology, Springer.

42. Ilias Smilios,Theophilos Pilianidis,Michalis Karamouzis,and Savvas P.Tokmakidis ( 2003 ): Hormonal Responses after Various Resistance Exercis Protocols, Med.Sci.Sport . Exerc.Vol.35,No 4, pp. 644-654.

 

43. Jeff S . Volek,William J.Kraemer,Jill A. Bush,Thomas Incledon, and Mark Boetes (1997 ) : Testosterone and Cortisol in Relationship to Dietary Nutrients and Resistance Exercise: Journal of Applied Physiology. Vol .82,No.1,PP.49-54.

 

44. Joshi K. R., Osamo N.O. (2004): Immunology : Fifth Edition. Agrobios (India).

 

45. Juha P.Ahtrainen. Arto Pakarinen. Markku Alen William J.Kraemer. Keijo Hakkinen ( 2003 ) :Muscle Hypertrophy,Hormonal Aduptations and  Strenght Development During Strength in Strength an Untrained Men . Eur.J.Appl. Physiol. 89:55-563.

 

46. Kaye K. Brownlee, Alex W. Moore and Anthony C. Hackney , (2005): Relationship Between Circulating Cortisol and Testosterone: Influence of Physical Exercise: Journal of Sport Science and Medicine , 4, 76-83.

 

47. Keizer H., Janssen G, Menheere P, Kranenburg G. (1989): Changes in Basal plasma Testosterone Cortisol , and Dehydroepiandrosterone Sulfate in Previously Untrained Males and Females preparing for Marathon. International Journal of Sports Medicine. 10 (Suppl. 3): S 139- S145.

 

48. Klaylund Pederson,Hoffman Laurie,( 2000): Exercise and the  Immune System. Regulation, Integration, and Adaptation: Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics. Vol.80,No.3,PP. 1055-1081.

 

49.Klentrou,P,Cieslak.T.Mac Neil.M.,Vintinner,A.,Plyley.M.(2002 ):Effect of Moderate Exercise on Salivary Immunoglobulin A and Infection Risk in Human: European Journal of Applied Physiology.87,153-158.

 

50. Komorowski J. (1994) Notes from an Exercise Physiology Course Taken at University of Ottawa APA 2413. Human Kinetics Faculty.

 

51.Konig, D., Berg, A., Weinstock, C., Keul, J. and  Northoff, H. (1997): Essential Fatty Acids,Immune Function and Exercise: Exercise Immunology Review.3,1-31.

 

52. Kraemer W.J.,Chadc.Loebel.Jeff S.Volek Nicholas A.Ratamess.Robert U.Newton,Robbin B.Wickham.Lincoln A.Gotshalk Noel D.Duncan.Scott A.Mazzett. (2001) The Effect of Heavy Resistance Exercise on the Circadian Rhythm of Salivary Testosterone in Men:Eur.J.Appl. Physiol .84: 13 -18.

 

53. Kraemer W.J.,Dziados J.E,Marchitelli L.J,Gordon SE , Harman EA, Mello R.Fleck SJ.Frykman PN,Triplett NT ( 1993 ) : Effects of Different Heavy Resistance Exercise Protocols on Plasma  -Endorphin oncentration:J.Appl. Physiol . 74:450-459.

 

54. Kraemer,W.J.(2000) : Endocrin Responses to Resistance Exercise:In :Essential of Strentgth Training and Conditioning, T.R.Baechle and R.W. Earles(Eds.)Champaign,IL:Human Kinetics.PP.91-114.

 

55.Kraemer,W.J.,French,D.N.,Paxton,N.J.,Hakkinen,K.,Volek,J.S.,SebastiaNelli, W.J.,Putukian,M.et al.(2004 ):Changes in Exercise Performance and Hormonal Concentrations over a Big Ten Soccer Season in starters and Nonstarters: Journal of Strength and Conditioning Research. 18(1),121-128.

 

56. Kraemer,W.J.,G.A.Dudlely,P.A.Tesch,et al. (2001 ) : The Influence of Muscle Action on the Acute Growth Hormone Response to Resistance Exercise and Short –Term Detraining: Growth Horm.IGF Res. 11:75-83.

 

57. Kraemer w.J. Hakkinen. Newton Ru.Mc Cormick M.Nidl Bc.Volek Js.Gotshalk LA.Fleck SJ.Campbell WW.Gordon SE.Farrell PA.Evans WJ(1998 ): Acute Hormonal Responses to Heavy Resistance Exercis in Younger and Older Men:Eur.J.Appl.Physiol.77:206-277.

 

58. Kraemer,W.J.(1997),Series of Studies: The Physiological Basis for Strength Training in American Football :Fact over Philosophy:J.Strength Cond.Res.11:131-142.

 

59. Laing S. J. , Gwynne D., Blackwell J., Williams M., Walters R. (2004): Salivary IgA Response to Prolonged Exercise in a Hot Environment in Trained Cyclist: European Journal of Applied Physiology, Springer.

60. Lucia, A. Diaz,B.Hoyos,J.et al.(2001 ):Hormone levels of World Class Cyclist During the Tour of Spain Stage Race: British Journal of Sports Medicine.35,424-430.

 

61. Lynn Francis J,mare Gleeson,David.B.Pyne,Robin Callister and Robert l. Clancy,(2005 ):variation of Salivary Immunoglobulins in Exercising and Sedentary Populations:Med.sci.Sports Exerc.Vol. 37,No.4,571-578.

 

62. Mackinnon,l.T,(1999): Advances in Exercise Immunology, Human Kinetics Publishing.

 

63. Mackinnon LT, Chick T W , Van As A et al. (1989): Decreased Secretory Immunoglobulins Following Intense Endurance Exercise: Sports Training Medicine and Rehabilitation 1: 209- 218.

 

64. Malm, c.(2004 ) : Exercise Immunology, the Current State of Man and Mouse: sports Mdd; 34 (9): 555 -556 .

 

65. Mark S. Tremblay, Jennifer L. Copeland, and Walter Van Helder (2004): Effect of Training Status and Exercise Mode on Endogenous Steroid Hormones in Men: Journal of Applied Physiology , 96 : 531- 539.

 

66. MC Dowell SL,Hughes RA,Hughes.RJ,Housh D .J, and Johnson Go.  (۱۹۹۲ ) :The Effect of  Exhaustive Exercise on Salivary Immunoglobulin  A . J. Soports  Med Physical Fitness 32 : 412-415.

 

67. Mc Murray RG, Eubank TK, Hackney AC (1995): Nocturnal Hormonal Responses to Resistance Exercise. Eur J. APPL. Physiol. 72: 121- 126.

68. Melissa Kane , M.Mc Guigan, ( 2004 ) : Alteration of Immune Function and Muscular Power in College Student Athletes and College Students : Department of Exercise and Sports Science.

 

69. Michael Gleeson, David C.Nieman, and Bente k. Pedersen ( 2004 ) : Exercise , Nutrition and Immune Function : Journal of sports sciences. 22,115-125.

 

70. Michael R. Mcguigan, Alison D . Egan and Garl Foster ( 2004 ) : Salivary Cortisol Responses and Perceived Exertion During High Intensity and low Intensity Bouts of Resistance Exercise : Journal of sports science and Medicine 3, 8 – ۱۵٫

 

71. Mike Croskery ( 1994 ) : Recovery from Exercise Taking into  Consideration Circadian, Diurnal and Ultradian Cycles and Subsequent Result on Tissue Induced Growth and Regeneration : Myonax Fitness. Com.

 

72 . Mikel Izquierdo , Javier Ibanez , Keijo Hakkinnen , William J. Kraemer, et al . ( 2004 ) : Maximal Strength and Power, Muscle Mass,Endurance and Serum Hormones in Weightlifter and Road Eyclists: journal of sports sciences 22,465- 478.

 

73. Mulligan , S. E. , Fleck, S. J., Gordon , S.E. , Koziris, Lip., Triplett- Mc Bride, N. T. and Kraemer , W.J. (1996): Influence of Resistance Exercis Volume on Serum Growth Hormone and Cortisol Concentrations in Women: Journal of Strength Conditioning Research , 10, 256- 262.

74. Mylona E.Fahlman , M.M.Morgan A.L.Boardley, D. Tsivitse , S.K.(2002 ) : S-IgA Response in Females Fllowing a Single Bout of Moderate Intensity Int. J. Sports Med. 23: 453-456.

 

75. Nehlsen- Cannarella SL , NiemanDC, Fagoaga O R et al (2000): Saliva Immunoglobulins in Elite Women Rowers: European Journal of Applied Physiology 81: 222-228.

 

76. Nieman, David C. Dru A. Henson , Melanile D. Austin and Victor A. Brown (2005): Immune Response to 30- Minute Walk: Med Sci. Sport Exerc. Vol.37, No 1.pp.57-62.

 

77. Nieman D.C.,Henson, D.A .Fagoaga. O.R.et al. ( 2002 ): Change is Salivary IgA Following a Competitive Marathon Race : International Journal of Sports Medicine . 23,69-75 .

 

78. Nieman D.C.Pedersen,B. K. ( 2000) : Nutrition and Exercise Immunology : CRC Press LLC.

 

79. Nindle , B. C . W . J. Kraemer , D.R. Deaver et al. 9 2001 ) : LH Secretion and Testosterone Concentration are Blunted after Ressitance Exercise in Men: J. Apple.PHysiol.91 : 125-1258.

 

80. Novas, A . MP. Rowbottom. D.G., Jenknis, D.G.(2003): International Journal of Sports Medicine.24,223-229.

 

81. Passelegue P. Robert A , Lac G. Salivary (1995): Cortisol and Testosterone Variations During an Official and Simulated Weight- Lifting Competition. Int J Sport Med. 16: 298- 303.

 

82. Pauline N.Harding,MD,(2002 ) : How to Age Rapidly or not ! : Article from NOHA News.Vol.XXVII , No 1. Pages 3-6.

 

83. Pool, A. J. and Axford, J. S. (2001) : The Effects of Exercise on the Hormonal and Immune Systems in Rheumatiod Arthritis: British Society for Rheumatology. 40: 610- 614.

 

84. Praveen Putlur , Carl Foster , Jennifer A. Miskowski , Melissa K. Kane et al. (2004): Alteration of Immune Function in Women Collegiate Soccer players and College Student: Journal of Sport Scien. and Medicine, 3, 234- 243.

 

85. Reilly , T, Atkinson, G, Waterhose, (1997): Biological Rhythms and Exercise : Oxford Medical Publications , pp. 15-27.

 

86. Reilly , T, Atkinson , G, Waterhouse, J. Lipincott Williams and Wilkins. (2000): Chronobiology and Performance. Exercise and Sport Science: Lipincoott Philadelphia. 351-372.

 

87. Roger W.Earle Thomas R.Baechle ( 2004 ): Essentials of Personal Training National Strength and Conditioning Association: NSCA’s Human Kinetic

88. Ronsen, O., E. Haug, B.K. Pedersen and R. Bahr (2001): Increased Neuroendocrine Response to a Repeated bout of Endurance Exercise: Med. Sci. Sport Exerc. Vol. 4, pp. 568- 575.

 

89. Ruud Albers, Jean – Michel Antoine Raphaelle Bourdet- Sicard, Philip C. Calder, Michael Gleeson et al (2005): Markers to Measure Immunomodulation in Human Nutrition Intervention Studies: British Journal of Nutrition , 94, 452- 481.

 

90. Saliva Dragnesotics, Version November ( 2004 ) : IBL Immuno-Biological Laboratiories .

 

91. Shek PN , Sabiston B H, Buguet A et al (1995): Strenuous Exercise and Immunological Changes: A Multiple- Time- Point Analysis of leukocyte Subsete CD/ CD8 Ratio , Immunoglobulin Production and NK Cell Responses : International Journal of Sports Medicine 16: 466- 474.

 

92. Shephard Roy J,et al ,( 1995 ) : The leucocytosis of Exercise: Can .J.Apple Physiol.20:345-360.

 

93. Shephard R J , Shek PN (1997): Interactions Between Sleep, other Body rhythms, Immune Responses, and Exercise : 22: 95- 116.

 

94. Shephard RJ,VerdeT.J,Thomas S .G,Shek,(1991 ): Physical Activity and the Immune System: can J. Sport sci.16:169-185.

 

95. Stephen P.Bird and Kyle M.Tarpenning (2004 ) : Influence of Circadian Time Structure on Acute Hormonal Responses to a Single Bout Men: Bublisher:Taylor and Francis,Volume 21,Number 1,Pages 131-146.

 

96. Stokes,K.A.,M.E.Nevill, G.M.Hall,and H.K. Lakomy.(2002 ) : Growth Hormone Responses to Repeated Maximal Cycle Ergometer Exercise at Different Pedaling Rates: J.Appl.Physiol. 92:602-608.

 

97. Smilios, I., Pilianidis, T., Karamouzis , M. and Tokmakidis, S.P. (2003): Hormonal Responses after Various Resistance Exercise Protocols: Medicine and Science in Sports and Exercise 35, 64- 654.

 

98. Tremblays Jennifer L. Copeland and Walter Van Helder (2005): Influnce of Exercise Duration on Post- Exercise Steroid Hormone Responses in Trained Males: European Journal of Applied Physiology. Springer.

 

99. Truls Raastad , Trine Bjoro, Jostein Hallen (2000): Hormonal Responses to High- and Moderate- Intensity Strenght Exercise: Eur J Appl physiol. 82: 121- 128.

 

100. Tsopanakis.C.and Tsopanakis.A,( 1998 ) : Stress Hormonal Factors,Fatigue,and Antioxidant Responses to Prolonged Speed Driving: Science Direct.Vol.60,ISSUe 3,pages 747-751 .

 

101. Tvede N , Heilmann C, Halk Jaer- Kristensen J et al. (1989): Mechanisms of B- Lymphocyte Suppression Induced by Acute physical Exercise: Journal of Clinical laboratory Immunology 30: 169-173.

102. Tzai-li li and Michael Gleeson. (2004 ) : The Effect of Single and Repeated Bouts of  Prolonged Cycling and Circadian Variation on Saliva Flow Rate,Immunoglobulin A and – Amylase Responses : Journal of sports Sciences. 22, 1015-1024.

 

103. Vancauter E. (1990) Diurnal and Ultradian Rhythms in Human Endocrine Function: A Minireview. Hormone Research 34: 45- 53.

 

104. Volek J.S.Kraeme W.J.Bush J.A,Incledon T , Boetes M.(1997 ): Testosterone and Crtisol in Relationship to Dietary Nutrients and Resistance Exercise: J.Appl.Physiol. 82:49-54.

 

105. Walsh,N.P.,Blannin,A.K.,Clark,A.M.et al. (1999):The Effect of High-Intensity Intermittent Exercise on Saliva IgA,Total Protenin and  Amylase : Journal of sports Sciences. 17,129-134.

 

106. Wilson JD, Foster DW , Knoremberg HM, et al. (1998): William’s Textbook of Endocrinology: WB Sanders Co, New York.

 

107. Zelazowska EB, Singh A, Raybourne RB , et al. (1997): Lymphocyte Subpopulation Expression in Women: Effect of Exercise and Circadian Rhythm: Med. Sci. Sport Exerc. 29: 467- 73.

چکیده:

هدف این پژوهش بررسی تاثیر یک برنامه دوی تداومی فزاینده و نیز زمان تمرین صبح هنگام و عصر هنگام بر تغییرات ایمونوگلوبولینهای سرم شامل IgM,IgG  و  IgA و پاسخ هورمونهای تستوسترون و کورتیزول بوده است. بدین منظور ۲۸ دانشجوی مرد به صورت هدفمند انتخاب و به شکل تصادفی در دو گـــــــروه قرار گرفتند: گــــــروه تمرینی صبح ) ۱۴ = n  ، وزن = ۸/۹ ± ۲/۶۸ کیلوگـــرم ، سن = ۱۶/۱± ۵/۱۹ سال و زمان تمرین = ۳۰ : ۷ دقیقه ) و گروه تمرینی عصر ( ۱۴ = n  ، وزن = ۴/۸ ± ۸/۶۳ کیلوگرم ، سن =   ۲۴/۱±. ۸/۱۹ سال و زمان تمرین ± ۳۰ : ۱۶ دقیقه ) . آزمودنیها به مدت ۲ ماه ( ۱۶ جلسه ) تحت یک برنامه دوی تداومی فزاینده با شدت ضربان قلب معین قرار گرفتند . برای اندازه گیری ایمونوگلوبولینهای سرم و هورمونهای کورتیزول و تستوسترون ،  نمونه خونی آزمودنیها ۲۴ ساعت قبل از اولین جلسه تمرینی و ۲۴ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین در وضعیت استراحتی جمع آوری شد. بلافاصله پس از هر مرحله خونگیری ( در پیش آزمون و پس آزمون ) ، آزمون ۱۲ دقیقه دویدن – راه رفتن برای تعیین حداکثر اکسیژن مصرفی ، استفاده شد. نتایج تحقیق با استفاده از آنالیز واریانس نشان داد : مقادیر IgG, IgM , IgA  ،   سرم دو گروه در پیش آزمون و پس آزمون تفاوت معنی داری نداشته است. همچنین تفاوتی بین میزان ترشح هورمون تستوسترون در پیش آزمون و پس آزمون دو گروه مشاهده نشد ، در حالی که غلظت هورمون کورتیزول دو گروه در پیش آزمون ( ۰۰۶/۰=P ) و پس آزمون ( ۰۰۰۱/۰= P ) تفاوت معنی داری  داشتند . همچنین ، بین پیش آزمون گروه تمرینی صبح و پس آزمون گروه تمرینی عصر نیز تفاوت معنی داری  وجود داشت ( ۰۰۰۱/۰ =P ) . نتایج این پژوهش تاثیر پذیری هورمون کورتیزول را از زمان تمرین نشان می دهد که ناشی از چرخه شبانه روزی آن است.

۱-۱٫ مقدمه

توجه به ایمونولوژی ورزشی در اثر علاقه و نیاز جامعه به ارتقای سلامتی به وجود آمده است. در حال حاضر پذیرفته شده است که عدم فعالیت بدنی عامل خطرزای مهمی برای ابتلا به بیماریها است. ظاهراً تمرینهای ورزشی با شدت متوسط و منظم، یک راه کار اساسی برای جلوگیری از برخی بیماریها است. دستگاه ایمنی در برخی بیماریها شدیداً درگیر می‌شود، لذا علاقه به مطالعه پاسخهای ایمنی به فعالیت ورزشی برای شناخت آثار فعالیت ورزشی و نیز جلوگیری از برخی بیماریها است. استرس به عنوان عامل تحریک کننده عملکرد ایمنی شناخته شده است. ممکن است فعالیت ورزشی مدل مناسبی برای مطالعه نحوه سازگاری با استرس باشد، زیرا فعالیت ورزشی به آسانی اندازه گیری شده و به میزان زیادی قابل تکرار است. عقیده بر این است که دستگاه ایمنی[۱] به عنوان ابزاری برای بازشناسی سلولهای خودی از مواد بیگانه و حفظ هموستاز[۲] بدن تکامل پیدا کرده است. توانائیهای بدن برای بازشناسی عوامل بی شمار مهاجم و مبارزه با آنها فوق العاده پیچیده است. در واقع، در دستگاه ایمنی، تمام پاسخهای دفاعی بدن بر علیه مولکولهای بیگانه و نوظهور به وقوع می‌پیوندد. بیشتر اجزای دستگاه ایمنی تغییرات ریتمیک دارند (۳۰).

     گلیسون[۳] و همکارانش (۲۰۰۶) تغییرات روزانه غلظت IgA بزاقی را نشان دادند. آنها بیشترین غلظت IgA بزاقی را در ساعت هشت صبح مشاهده کردند. بعد از آن غلظت IgA رو به کاهش نهاده و در ساعت ۱۲ ظهر ثابت مانده است (۳۰). دیمترو[۴] و همکارانش (۲۰۰۲) نشان دادند که تفاوت معنی داری در غلظت IgA بزاقی،‌ میزان IgA ترشحی و میزان جریان بزاق در ساعت شش صبح در مقایسه با ساعت ۶ عصر وجود دارد (۲۱).

اسمیت و همکارانش (۲۰۰۶) گزارش کرده اند غلظت ایمونوگلوبولینهای موجود در خون ورزشکاران پس از فعالیت ورزشی در حد مقادیر استراحتی ثابت می‌ماند و یا فقط اندکی افزایش می‌یابند (۳۰). پس از دویدن مسافت ۱۸ مایل (۸/۲۸ کیلومتر) و ۱۳ مایل (۲۱ کیلومتر) در مقادیر استراحتی تغییری در ایمونوگلوبولینهای دوندگان مرد استقامتی بلافاصله یا حتی پس از گذشت ۲۴ ساعت از فعالیت ورزشی دیده نشده است. همین نتایج در دوچرخه سواران پس از یک جلسه فعالیت ورزشی دوساعته گزارش شده است. از طرف دیگر، تغییرات ناشی از فعالیتهای شدید بدنی می‌تواند تا ۲۴ ساعت ادامه داشته باشد و حتی فعالیت ورزشی سبک نیز می‌تواند باعث تحریک چشمگیر دستگاه ایمنی برای چندین ساعت شود. ورزشکاران را نمی‌توان به آسانی وادار کرد تا از برنامه تمرینی روزانه خود حتی برای یک روز دست بردارند. به همین دلیل، حالت استراحتی واقعی به دست نمی‌آید و در مطالعات بیشتر از مدلهای حیوانی استفاده می‌کنند (۱۰۴).

ایمنی مخاطی اولین خط دفاعی بدن در مقابل آسیب دستگاه تنفسی فوقانی[۵] (URTI) است. غلظت ایمونوگلوبولین بزاقی در پاسخ به دوره های تمرینی شدید تغییر می‌کند (۲۸). با هدف مطالعه تغییرات ایمونوگلوبولینها در افراد ورزشکار، لی نن فرانسیس[۶] و همکارانش (۲۰۰۵) تعداد ۱۴ شناگر زبده و ۲۱ فرد فعال و ۱۸ فرد غیرفعال را در یک دوره ۳۰ روزه کنترل کردند. شناگران هفته ای ۲۰ ساعت تمرین می‌کردند، افراد فعال ۳ الی ۱۰ ساعت در هفته به فعالیتهای گوناگون ورزشی می‌پرداختند و افراد غیرفعال ۱ الی ۳ ساعت فعالیت متوسطی را انجام می‌دادند. از افراد شرکت کننده مجموعاً ۱۲ بار نمونه بزاق اخذ و IgA ، IgG و IgM بزاقی اندازه گیری شد. شناگران ورزیده در مقایسه با افراد فعال و غیرفعال از غلظت IgA بزاقی بیشتر و تغییرپذیری بیشتری در غلظت IgA نسبت به دو گروه دیگر برخوردار بودند. تغییرپذیری IgA شناگران دوبرابر گروههای فعال و غیرفعال بود. نتیجه نهایی تحقیق نشان داد، شناگران ماهر از غلظتهای IgA و IgM  بزاقی و تغییرپذیری غلظت IgA و IgG بیشتری نسبت به افراد فعال و غیرفعال برخوردارند. تفاوتها در تغییرپذیری پارامترهای ایمنی مخاطی می‌تواند ریشه در متغیرهایی مثل محیط و آثار آب و هوا، تغذیه و عادات غذایی، توالی و تناوبهای حرکتی، فشارهای روانی و نیز میزان تفاوت در پاسخ دستگاه ایمنی در افراد و یا ورزشکاران به عنوان سازگاری به تمرین اتفاق افتاده باشد (۶۱).

شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهند بیشتر متغیرهای فیزیولوژیکی و روانی تغییرات دوره ای (۲۴ ساعته) دارند و بسیاری از پاسخهای فیزیولوژیکی فعالیتهای ورزشی، متأثر از زمان و ساعت روز می‌باشند. با وجود این، آثار زمان روز (چرخه شبانه روزی)[۷] بر پاسخهای هورمونهای درون ریز و پاسخ دستگاه ایمنی نسبت به تمرین به روشنی مشخص نشده است. مطالعات انجام شده درباره کورتیزول بزاقی (هورمون نقص دستگاه ایمنی) و IgA (اولین خط دفاعی بدن در مقابل آسیب مجاری تنفسی فوقانی) در پاسخ به فعالیت ورزشی، ابهامات فراوانی دارد. بیشتر ابهامات ناشی از زمان نمونه برداری و شدت فعالیت ورزشی است. تاثیر ریتم شبانه روزی بر نقص دستگاه ایمنی می‌تواند به دلیل عوامل مختلفی باشد. برای مثال، فعالیت ورزشی در صبح هنگام، احتمال نقص دستگاه ایمنی را در مقایسه با تمرین عصر افزایش می‌دهد. شواهد موجود نشان می‌دهد ترشح کورتیزول در ابتدای صبح به اوج خود می‌رسد و برعکس مقدار ترشح IgA بزاقی به حداقل خود می‌رسد (۲۱، ۸۲). غدد فوق کلیوی، هورمونهای استروئیدی خود را به میزان یکسان در طول شبانه روز ترشح نمی‌کنند. چرخه شبانه روزی غیرطبیعی هورمونهای فوق کلیوی می‌تواند تاثیر معکوسی بر اعمال حیاتی مثل تولید انرژی و دستگاه ایمنی در بدن داشته باشد (۲۱، ۸۲). افرادی که حالت رخوت و سستی در بدن خود احساس می‌کنند و در طول شبانه روز خسته به نظر می‌رسند احتمالاً دلیل آن ترشح غیرطبیعی دوره شبانه روزی هورمونهای فوق کلیوی می‌باشد (۸۲). هنگامی‌که مقادیر کورتیزول افزایش می‌یابد، دستگاه ایمنی که شامل پاسخ ایمنی غشای مخاطی سرتاسر بدن می‌شود سرکوب می‌شود. کورتیزول زیاد، غشای مخاطی بدن را که شامل IgA ترشحی می‌شود کاهش و سرکوب می‌کند (۸۲). IgA ترشحی، دستگاه ایمنی را در مقابل باکتریها، ویروسها، سموم و … محافظت می‌کند. افزایش کورتیزول باعث عفونت و کاهش آن دستگاه ایمنی را به مخاطره می‌اندزاد (۲۱، ۲۸، ۶۸). هنگام خواب نیز مقدار مشخصی کورتیزول نیاز می‌باشد. افزایش کورتیزول هنگام خواب دوره خواب را مختل می‌کند (۸۲). در صورت وقوع هر نوع استرسی، نظم شبانه‌روزی ترشح کورتیزول مختل و غلظت آن در پلاسما تا حد بسیار زیادی افزایش می‌یابد. مهم‌ترین تأثیر کورتیزول کمک به مقاومت بدن در مواقع استرس و ایجاد شرایط مناسب برای ادامه حیات است که سازوکار دقیق آن هنوز شناخته نشده است (۶۸).

تغییرپذیری بارزی در پاسخ کورتیزول به فعالیت ورزشی وجود دارد که به عوامل بسیاری از جمله شدت و مدت فعالیت ورزشی، میزان آمادگی جسمانی فرد، کیفیت تغذیه‌ای و حتی ریتم شبانه روزی وابسته است. به رغم چند نتیجه ناهمسو، بیشتر پژوهشها نشان می‌دهند ترشح کورتیزول متناسب با شدت فعالیت ورزشی افزایش می‌یابد. در این ارتباط در سال ۱۹۶۵ پژوهشگرانی به رهبری کورنیل[۸]، کاهش غلظت کورتیزول پلاسما هنگام فعالیت ورزشی با شدت متوسط و کوتاه زمان را نشان دادند. همین نکته در سال ۱۹۶۹ توسط ری موند[۹] و همکارانش گزارش گردید. محققان دیگری به نامهای دیویس[۱۰] و فیو[۱۱] در سال ۱۹۷۳ به روشنی نشان دادند شدت فعالیت ورزشی در تعیین پاسخ کورتیزول اهمیت دارد. آنها افرادی را در فعالیتهای یک ساعته و با شدت های گوناگون از ۴۰ تا ۸۰% Vo2 max مطالعه کردند. این افراد زمانی که با شدت ۴۰% Vo2 max به فعالیت ورزشی پرداختند، کورتیزول پلاسمای آنها حتی بیشتر از یک بار کاهش یافت، در حالی که افزایش شدت فعالیت ورزشی تا ۸۰% Vo2 max پاسخ کورتیزول معکوس شد و غلظت آن در پلاسما افزایش یافت. در پژوهشهای دیگری، زمانی که شدت فعالیت ورزشی از ۶۰% Vo2 max فراتر می‌رفت (و از دید آزمودنیها پنهان نگاه داشته می‌شد) غلظت کورتیزول اندازه گیری شد. در این آزمودنیها با گذشت شدت فعالیت ورزشی از۶۰% Vo2 max ، غلظت کورتیزول پلاسما افزایش یافته،‌ در حالی که در شدتهای زیر ۶۰% Vo2 max،‌ غلظت کورتیزول کاهش یافته است (۴، ۲۲).

مقادیر بیشینه کورتیزول پلاسما به دنبال فعالیت ورزشی درازمدت از جمله در دوندگان ماراتن مشاهده شده است. حتی در مقادیر کاری کمتر (سبک)، اگر دوره فعالیت ورزشی به اندازه کافی طولانی باشد،‌ کورتیزول پلاسما افزایش می‌یابد. اهمیت مدت فعالیت ورزشی به عنوان یک عامل تاثیرگذار بر پاسخ کورتیزول توسط بونن[۱۲] مطرح گردید. او خاطرنشان ساخت دفع ادراری کورتیزول به دنبال فعالیت ورزشی با شدت ۷۶% Vo2 max، در مدت ۱۰ دقیقه تغییر نمی‌کند و هنگامی‌که مدت فعالیت ورزشی تا ۳۰ دقیقه ادامه یافته، مقدار کورتیزول پلاسما نیز تا حدود دو برابر افزایش یافته است. ساتن[۱۳] و همکارانش هم بیشترین میزان کورتیزول را متعاقب یک دوی ماراتن گزارش کرده اند (۲۲).

افزایش ترشح اپی نفرین و کورتیزول با توجه به ظرفیت تمرینی افراد، تابع شدت تمرین است (۲۲، ۴، ۱۳، ۱۰۴). تفاوتهای فردی در پاسخ گلوکوکورتیکوئیدها[۱۴] به تمرین مخصوصاً در افرادی که خوب تمرین می‌کنند تاثیر بیشتری دارد، چون کورتیزول فقط هنگام تمرینهای شدید رها می‌شود. در تمرینهای ورزشی کورتیزول به شدت معینی از تمرین پاسخ می‌دهد. میزان اپی نفرین هنگام تمرین به سرعت افزایش و سریعاً به میزان اولیه برمی‌گردد (با ۳۰ دقیقه تمرین)، در حالی که کورتیزول، قبل از افزایش ابتدا یک دوره مکث را نشان می‌دهد و بعد از اتمام تمرین، افزایش آن ادامه می‌یابد و یا در مقادیر بالاتر باقی می‌ماند (۴). به علاوه،‌ هورمون کورتیزول تغییرات روزانه دارد (۴، ۲۱، ۷۶، ۲۲، ۹۵، ۹۰، ۷۱). در مطالعات مربوط به ورزش معمولاً در مورد اندازه گیری تغییرات روزانه هورمونها، گروه شاهد غیرورزشکار در نظر گرفته نمی‌شود. نسبت ترشح هر یک از این هورمونها به شدت و مدت تمرین و زمان نمونه گیری خون بستگی دارد (۲۲، ۹۵، ۹۰، ۲۰، ۵، ۴۵، ۵۷،۷۰). مقادیر هورمونهای گوناگون از جمله کورتیزول نشان دهنده سازگاری و یا عدم سازگاری است که منجر به تخریب اجرا و پیدایش خستگی می‌شود. با وجود این، اطلاعات به دست آمده ضد و نقیض است. به طور کلی، میزان کورتیزول استراحتی زیاد، در دوندگانی که بیش تمرینی داشته اند دیده شده است. این دوندگان رکورد خوبی نداشته اند. با وجود این، کاهش و یا افزایش مقادیر کورتیزول پلاسما در ورزشکارانی که اجرای ثابتی داشته اند نیز مشاهده شده است (۲۲). از دلایل عدم تناقض میان مقادیر کورتیزول بزاقی و کورتیزول پلاسمایی و آثار آن بر اجرای فعالیت های بدنی این است که غلظتهای کورتیزول پلاسمایی و یا بزاقی هر یک اثر تعیین کننده و متفاوتی از یکدیگر بر بافت هدف ندارد. به همین دلیل، در تحقیقات تمرینهای بدنی برای اندازه گیری اثر مشابهی دارند (۲۲).

پیشنهاد شده است افزایش کورتیزول هنگام فعالیت ورزشی پاسخهای التهابی را کاهش و می‌تواند در ترمیم بافتی و بهبود جراحتها مفید باشد. با وجود این، کورتیزول آثار تخریبی بر ماهیچه های اسکلتی اعمال می‌کند. پشنهاد شده است که این تاثیر کورتیزول می‌تواند با یاری تستوسترون متوقف و مهار گردد، در حالی که امکان بهبود آسیبها را فراهم می‌سازد. همچنین، تستوسترون غلظت کورتیزول را از راه تضعیف روند تجزیه آن در کبد، افزایش می‌دهد و آثار التیام آور آن را تقویت می‌کند. ورزشکارانی که استروئیدهای آنابولیک دریافت می‌کنند مقدار کورتیزول پلاسمای بیشتری دارند و می‌توانند با شدت بیشتری تمرین کنند و مسابقه دهند (۹۰).

کورتیزول و تستوسترون- هردو- ریتم شبانه روزی خود را در بالاترین میزان در صبح و کمترین آن را در شب به نمایش می‌گذارند. تستوسترون محرک قوی سنتز پروتئین و می‌تواند خواص کاتابولیکی در درون عضلات اسکلتی باشد (۹۰، ۹۵). از طرف دیگر، تمرین استقامتی محرک نیرومندی برای افزایش کوتاه مدت غلظت هورمونهای موجود در خون مثل هورمونهای تستوسترون، رشد و کورتیزول است. این پاسخها می‌تواند تعامل گیرنده‌های هورمون داخل سلولهای عضله و نیز تعداد گیرنده های هورمونها را بعد از تمرین افزایش و توسعه دهند. عمل تستوسترون و هورمون رشد افزایش سنتر و افزایش توده عضله در انسان می‌باشد،‌ در حالی که کورتیزول تأثیر کاتابولیکی بر پروتئینهای میوفیبریلی عضله دارد و ضمناً سنتز پروتئین را کاهش می‌دهد (۴۲).

۱-۲٫ بیان مسأله

توجه به عامل مهم درونی موسوم به ساعت زیستی[۱۵] و تأثیر آن بر وضعیت فیزیولوژیک و در نتیجه بر عملکرد بدنی به ویژه در اوقات مختلف شبانه روز ضروری است. یافته های اخیر علم زیست شناسی زمانی[۱۶] (شناخت آثار زمان بر متغیرهای فیزیولوژیک) نشان می‌دهد بدن انسان در طول شبانه روز متحمل تغییرات زیادی می‌شود و در هر ساعت توانایی خاصی دارد (۸۵). ریلی[۱۷] و همکارانش (۲۰۰۰) نشان دادند زمان عکس العمل ساده، قدرت عضلانی، توان بـی هوازی و میزان انعطاف پذیری، عصر هنگام (در مقایسه با

صبح هنگام) برتری معنی داری دارد که احتمالاً ناشی از بیشتر بودن دمای بدن و ترشحات هورمونی درعصر است (۸۶). تحقیق حاضر با هدف مطالعه تغییرات برخی ایمونوگلوبولینها و نیز پاسخ هورمونهای تستوسترون و کورتیزول در ساعتهای مختلف روز واجرای فعالیت ورزشی تداومی‌ (هوازی) انجام گرفته است. ایمونوگلوبولینها از اجزای دستگاه ایمنی هستند که از لنفوسیتهای B تولید شده در سرم خون و مایعات بافتی پستانداران یافت می شوند (۴۴). استرس از عوامل محرک دستگاه ایمنی است و فعالیت بدنی می تواند به عنوان یک عامل فشار آفرین به تغییراتی در این دستگاه منجر شود. از سوی دیگر، ترشح هورمون کورتیزول نیز در شرایط استرس زا (تأثیرات محیطی،‌ فشار هیجانی، فعالیت ورزشی،‌ آسیب، عفونت و …) افزایش می یابد. میزان ترشح عامل آزاد کننده کورتیکوتروپین[۱۸] (CRH) و کورتیزول در اوایل صبح زیاد و در اواخر عصر یا غروب کم می شود. این امر ناشی از تغییرات دوره ای ۲۴ ساعته پیامهای صادره از هیپوتالاموس است که موجب تغییر ترشح کورتیزول می شود (۲۰). در طرف مقابل، هورمون تستوسترون به عنوان خنثی کننده اثر متقابل کورتیزول هنگام فعالیت بدنی شناخته شده است. تستوسترون در ابتدای تمرینهای ورزشی طولانی مدت افزایش و با ادامه یافتن فعالیت کاهش می یابد. این تطابق ایندوکرینی باعث تنظیم فعالیت عضله و تحریک گلیکوژنولیز و تسهیل فرایند گلوکونئوژنز می شود (۲۱).

در بسیاری از مطالعات انجام گرفته تاثیر فعالیتهای بدنی گوناگون بر ترشح هورمونها و ایمونوگلوبولینها بررسی شده است (۱۸، ۲۰، ۳۹، ۸۶، ۹۸، ۳۳، ۳۵، ۱۰۶). کلنترو[۱۹]    (۲۰۰۲)، در مطالعه ای نشان داد فعالیت ورزشی شدید میزان ایمونوگلوبولینها را کاهش داده و بدن را در معرض آسیب به ویژه آسیب مجاری تنفسی فوقانی قرار می دهد، در حالی که فعالیت بدنی با شدت متوسط باعث افزایش میزان IgA شده و خطر ابتلا به عفونت را کاهش می‌دهد (۴۹). نیمن[۲۰] و همکارانش (۲۰۰۵)، تأثیر ۳۰ دقیقه پیاده روی بر غلظت کورتیزول و IgA بزاقی را مطالعه کردند. نتیجه نهایی پژوهش آنها نشان
می دهد علیرغم افزایش ۱۱ درصدی اکسیژن مصرفی، تغییر معنی داری در مقادیر IgA و کورتیزول مشاهده نشده است (۷۶).

گزارش شده است با انجام فعالیت ورزشی استقامتی، افزایشی کمتر از ۲۰% در غلظت سرمی برخی از ایمونوگلوبولینها به وجود می آید. درپژوهشی مشاهده شده است در ورزشکاران المپیکی بلافاصله بعد از آزمون دوچرخه کارسنج تا مرز خستگی که به صورت داوطلبانه و با میانگین زمانی ۲۱ دقیقه به طول انجامیده، افزایش بارزی در غلظت IgA به میزان ۱۴% و غلظت IgG به میزان ۱۲% رخ داده است، ولی افزایش میزان IgM قابل توجه نبوده است (۳۰).

به نظر می رسد، غلظت استراحتی ایمونوگلوبولینها بین ورزشکاران و گروه های غیرفعال مشابه باشد. با وجود این، چندین مطالعه، کاهش مقادیر ایمونوگلوبولینها (کرانه پائین دامنه طبیعی به لحاظ بالینی) را در ورزشکاران مختلف گزارش کرده اند. کاهشی که در مقادیر ایمونوگلوبولینها در ورزشکاران استقامتی و غیراستقامتی دیده شده چه بسا حاصل تمرینهای شدید ورزشی باشد. غلظت کمتر ایمونوگلوبولینها در این ورزشکاران می‌تواندموجب افزایش استعدادآنهابرای ابتلا به عفونت شود (۳۱).

از سوی دیگر، افزایش ترشح کورتیزول پاسخی عمومی به فشار بدنی است. هنگام فعالیتهای ورزشی خسته کننده اگر فشار تمرین حداکثر باشد، انتظار می رود کورتیزول افزایش یابد. مشاهده شده است غلظت کورتیزول تنها در تمرینهای طولانی مدت افزایش می یابد. تمرینهای کوتاه مدت باعث تغییر غلظت کورتیزول پلاسما نشده است. از طرف دیگر، در تحقیق کرامر[۲۱] و همکارانش (۲۰۰۱)، تعداد هفت ورزشکار زن، دو روز در هفته با برنامه تمرین بدن سازی تمرینات خود را شروع کردند. نمونه بزاق هر دو ساعت برای ۱۶ ساعت در روز تمرین جمع آوری شد. نتیجه آزمایش نشان داد میزان کورتیزول متعاقب تمرین افزایش یافته، ولی هنگام تمرین تغییر معنی داری نداشته است. این موضوع نشان داد هنگام تمرینها، تاثیر تولید کورتیزول به سیکل شبانه روزی بستگی ندارد (۵۶). از طرف دیگر، نشان داده شده است افزایش میزان غلظت کورتیزول با کاهش تستوسترون سرم ارتباط دارد. با وجود این، هیچ یک از مطالعات میزان دقیق تغییرات متعاقب تمرین شدید را نشان نداده اند (۴۸).

هورمون تستوسترون در تحقیقات و فعالیتهای مختلف بدنی و نیز انواع انقباضات مطالعه شده است (۵۶، ۲۷، ۷، ۶، ۹۵، ۲۰، ۱۰۰، ۴۵، ۵۷)، به عنوان مثال، کرامر و همکارانش (۲۰۰۱)، درپژوهش خود افزایش تستوسترون را در پاسخ به تمرینهای ایزومتریک در همه گروههای مورد آزمایش خود گزارش کرده اند (۵۶). همچنین تمرینهای مقاومتی محرک شدید تغییر غلظت هورمون تستوسترون گزارش شده است (۷ ، ۴۸). نشان داده شده است، تمرینهای مقاومتی باعث افزایش معنی دار تستوسترون می شود (۵۸، ۱۴، ۱۳). همچنین هورمون تستوسترون علاوه بر حساس بودن به تمرینها، بافتهای گوناگونی را تحت الشعاع قرار می دهد، از جمله باعث تحریک سنتز پروتئین می شود (۹، ۵۴).

تحقیقات فراوانی تغییرات هورمونهای کورتیزول و تستوسترون را مطالعه کرده اند (۳۷، ۴۰، ۱۰۵)، که عمدتاً مؤید تغییرات هورمونهای ذکر شده هستند، ولی مطالعه هم زمان آنتی بادیهای IgA ، IgG  و IgM و هورمونهای کورتیزول و تستوسترون آن هم با توجه به چرخه شبانه روزی (صبح هنگام و عصر هنگام) در کمتر مطالعه ای بررسی شده است. از جهت دیگر، نمونه برداری خون انجام شده در اکثر تحقیقات بلافاصله بعد از تمرینها و قبل از بازگشت به حالت اولیه بعد از تمرین است که در تحقیق حاضر پاسخهای ایمونوگلوبولینها و هورمونهای مورد مطالعه بعد از استراحت ۲۴ ساعته آزمودنیها انجام شده است تا پاسخ آنتی بادیها و هورمونهای مذکور با در نظر گرفتن چرخه شبانه روزی مطالعه شود.

۱-۳٫ ضرورت پژوهش

فعالیت ورزشی منظم و مناسب عملکرد ایمنی را بالا برده و اختلالات ایمنی ناشی از یک جلسه ورزش سنگین را کاهش می دهد (۹۴، ۹۲). فعالیت منظم بدنی از شدت کم تا شدت متوسط می تواند مقاومت زیادی در بدن برای مقابله با بیماری ایجاد کند. در حالی که تمرین شدید می تواند خطر ابتلا به بیماریها را افزایش دهد (۹۰). اشخاصی که به طور ملایم تمرین می کنند به بیماریهای عفونی کمتری مبتلا می شوند. برعکس، افرادی که شدید تمرین می کنند استعداد بیشتری برای ابتلا به بیماریهای عفونی دارند (۳۲). با این حال، مطالعات، نتایج ضد و نقیضی را نشان می دهند. برای مثال، افزایش و کاهش- هر دو- غلظت IgA بعد از تمرین شدید مشاهده شده است (۷۷). غلظت پائین IgA بزاقی و یا نقصان مزمن IgA بزاقی موجب تشدید متوالی عفونت مجاری تنفسی فوقانی می‌شود. همچنین، غلظت اندک IgA بزاقی باعث می شود تا پاتوژنها از طریق سطوح اپی تلیال به بافتهای بدن وارد شوند (۱۰۲).

هوش[۲۲] و همکارانش (۲۰۰۲)، تغییری را در IgA بزاقی به دنبال ۳۰ دقیقه فعالیت غیررقابتی در دمای ۶ تا ۳۴ درجه سانتی گراد به دست نیاورد (۷۴). به همین دلیل کالج آمریکایی طب ورزش[۲۳] (ACSM)، ۲۰ تا ۶۰ دقیقه فعالیت هوازی تداومی با ۶۰ تا ۸۰% حداکثر ضربان قلب را برای سلامتی پیشنهاد می کند (۷۴).

در ارتباط با تأثیر زمان فعالیت ورزشی در طول شبانه روز بر متغیرهای فیزیولوژیک مانند ترشح هورمونها و مقدار ایمونوگلوبولینها، تحقیقات کم و عمدتاً پراکنده ای انجام شده است که بعضاً نتایج آنها ضد و نقیض است. برای مثال، دشنز[۲۴] (۱۹۹۸) تاثیر فعالیت بدنی و ریتم شبانه روزی بر پاسخهای فیزیولوژیکی در ۱۰ مرد سالم را مطالعه کرد. هر چند نتایج وی نمایانگر تاثیر فعالیت ورزشی بر تحریک هورمونهای استروئیدی بود، ولی با تغییر ساعت تمرین، تغییرات معنی داری در مقادیر هورمونهای تستوسترون و کورتیزول مشاهده نکرد (۱۹) (هرچند مقادیر هورمونهای تستوسترون و کورتیزول در ساعت ۸ صبح نسبت به ساعت ۸ شب در بالاترین سطح ممکن قرار داشتند). این در حالی است که برد[۲۵] (۲۰۰۴)، تاثیر فعالیت ورزشی تمرینهای با وزنه با ۷۵ درصد یک تکرار بیشینه را در دو زمان متفاوت (۶ صبح و ۸ شب) مطالعه و به این نتیجه رسید که انجام فعالیت ورزشی در عصر هنگام در مقایسه با صبح هنگام باعث کاهش معنی دار غلظت کورتیزول و افزایش نسبت تستوسترون به کورتیزول شده است (۸۷). در پژوهش دیگری، دیمیترو (۱۹۹۳) و همکارانش، نشان دادند میزان ترشح کورتیزول در ساعتهای مختلف روز متفاوت است ولی زمانهای مختلف تمرینی در طول روز بر مقادیر IgA تاثیری نداشته است (۳۹). در طرف مقابل تزای[۲۶] (۲۰۰۴) در مطالعه ای تاثیر تمرین در میزان ترشح IgA را در ساعتهای مختلف روز متفاوت دانست. وی تاثیر ۲ ساعت فعالیت رکاب زنی با شدت ۶۰% Vo2 max را که در ساعتهای ۹ صبح و ۲ عصر انجام شده بود، مطالعه و به این نتیجه رسید که تغییرات شبانه روزی در غلظت IgA وجود دارد، به طوری که افزایش غلظت IgA ناشی از تمرین در صبح زیاد و در عصر هنگام کم شده بود. وی همچنین خاطرنشان کرد تمرین (در هر ساعتی از روز) باعث کاهش بزاق و افزایش غلظت IgA بزاقی می شود. در هر صورت، سه ساعت استراحت پس از تمرین زمان مناسبی برای تغییر مجدد این شرایط و برگشت به حالت اولیه است (۱۰۲). با وجود این، هنوز معلوم نیست زمان روز دقیقاً چه تاثیری بر غلظت کورتیزول و تستوسترون خواهد داشت و آیا تغییرات احتمالی آنها بر شاخصهای ایمنی هومورال یعنی Ig ها تأثیر دارد یا خیر، و آیا غلظت هورمونهای کورتیزول که به عنوان هورمون استرسی شناخته شده است (به دنبال تمرین طراحی شده و استراحت متعاقب آن) می تواند به صورت معنی دار کاهش یابد تا شاخصهای ایمنی مورد مطالعه تقویت شوند. تحقیق حاضر با این هدف انجام شد تا تاثیر ۱۶ جلسه دوی تداومی فزاینده در دو زمان متفاوت (صبح و عصر) بر متغیرهایی مانند مقادیر سرمی ایمونوگلوبولینهای IgA ، IgG و IgM و نیز ترشح هورمونهای کورتیزول و تستوسترون به صورت یک جا مطالعه کند تا به سهم خود به رفع تناقضات و ابهامات موجود بپردازد.

۱-۴٫ هدفهای پژوهش

۱-۴-۱٫ هدف کلی

هدف کلی این تحقیق مطالعه تأثیر زمان تمرین (دوی تداومی صبح هنگام و عصر هنگام) بر تغییرات برخی ایمونوگلوبولینهای سرم (IgA ، IgG و IgM) و پاسخ هورمونهای تستوسترون و کورتیزول در دانشجویان مرد ورزشکار است.

۱-۴-۲٫ هدفهای ویژه

–         شناسایی تفاوت تغییرات ایمونوگلوبولینها (IgA، IgG و IgM) به تمرینهای صبح و عصر.

–         شناسایی تفاوت پاسخ کورتیزول به تمرینهای تداومی صبح و عصر.

–         شناسایی تفاوت پاسخ تستوسترون به تمرینهای تداومی صبح و عصر.

–         شناسایی تفاوت تغییرات Vo2 max آزمودنیها بعد از ۱۶ جلسه تمرین دوی تداومی فزاینده.

–         شناسایی تفاوت تغییرات مسافت ۱۲ دقیقه دویدن- راه رفتن بعد از ۱۶ جلسه تمرین تداومی فزاینده.

۱-۵٫ فرضیه های پژوهش

۱-   بین تغییرات IgA تمرینهای صبحگاهی و عصرگاهی تفاوت معنی داری وجود دارد.

۲-   بین تغییرات IgM تمرینهای صبحگاهی و عصرگاهی تفاوت معنی داری وجود دارد.

۳-    بین تغییرات IgG تمرینهای صبحگاهی و عصرگاهی تفاوت معنی داری وجود دارد.

۴-    بین پاسخ کورتیزول تمرینهای صبحگاهی و عصرگاهی تفاوت معنی داری وجود دارد.

۵-     بین پاسخ تستوسترون تمرینهای صبحگاهی و عصرگاهی تفاوت معنی داری وجود دارد.

۱-۶٫ محدودیتهای پژوهش

۱-۶-۱٫ محدودیتهای محقق خواسته

کلیه آزمودنیها از میان دانشجویان مرد دانشگاه کاشان با دامنه سنی مشخصی انتخاب شده اند. وضعیت سلامتی و برنامه های غذایی آزمودنیها از طریق پرسشنامه کنترل شده است. متغیرهایی مثل سن، قد، وزن و عوامل محیطی مثل نور، دما و عوامل تمرینی مثل مدت، شدت فعالیت ورزشی و تعداد ضربان قلب در دقیقه تحت کنترل بوده است.


۱-۶-۲٫ محدودیتهای خارج از کنترل محقق

این پژوهش با محدودیتهایی مواجه بوده است که برخی از این محدودیتها عبارتند از:

۱-   عدم کنترل شرایط روانی آزمودنیها.

۲-   عدم کنترل دقیق سیکل شبانه روزی آزمودنیها.

۳-   عدم کنترل و بازبینی همه جانبه عوامل روانی موثر بر ترشح هورمونها.

۴-   عدم کنترل دقیق میزان فعالیت ورزشی و استراحت آزمودنیها در طول برنامه پژوهش.

۱-۷٫ تعریف واژه های عملیاتی

سیکل شبانه روزی: مدارکی وجود دارد که نشان می دهند اکثر متغیرهای فیزیولوژیکی و روانی دارای تغییرات دوره ای (۲۴ ساعته) هستند و بسیاری از پاسخهای فیزیولوژیکی فعالیت ورزشی متأثیر از زمان و ساعت روز می باشند (۲۱).

IgA : ایمونوگلوبولین غالب در ترشحات مخاطی مثل بزاق، اشک، شیر و مایعات مخاطی تنفسی و گوارشی می باشد. IgA موجود در ترشحات مخاطی،‌ یک عامل مهم دفاعی بر علیه میکروبهایی است که از طریق سطوح مخاطی وارد بدن می شوند (۴۴).

IgG : عمده ترین ایمونوگلوبولین سرم می باشد. ۷۰-۷۵% کل ایمونوگلوبولینها را تشکیل می دهد (۴۴).

IgM : تقریباً ۱۰% ایمن گلوبولینهای سرمی را به خود اختصاص داده و به مقدار کم در ترشحات مخاطی یافت می شوند (۴۴).

تستوسترون[۲۷]: بیضه ها چندین هورمون جنسی مردانه ترشح می کنند که مجموعاً آندروژنها نامیده می شوند و شامل تستوسترون، دی هیدروتستوسترون و آندروستنه دیون هستند. تستوسترون فراوان تر از بقیه است که می توان آن را به عنوان هورمون بیضه ای مهم در نظر گرفت. قسمت زیادی از آن در بافتهای هدف به هورمون فعال تر یعنی دی هیدروتستوسترون تبدیل می شود. تستوسترون توسط سلولهای بینابینی لیدیگ تولید می شود (۷۹).

کورتیزول:[۲۸] کورتیزول توسط قشر فوق کلیوی ترشح می‌شود و ترکیبات استروئیدی دارد. تقریباً هر نوع استرس چه فیزیکی و چه عصبی، موجب افزایش فوری و بارز ترشح ACTH و به دنبال آن در ظرف چند دقیقه منجر به افزایش شدید در ترشح کورتیزول از قشر فوق کلیوی می شود. غلظت کورتیزول در خون به طور متوسط ۱۲ میکروگرم در صد میلی لیتر و میزان ترشح آن به طور متوسط ۱۵ تا ۲۰ میلی گرم در روز است (۴۳).

دوی فزاینده تداومی[۲۹]: دوهایی هستند که در روزهای متوالی تمرین می توان مسافت و شدت آن را دستکاری و افزایش داد. منظور از دوی فزاینده تداومی در این پژوهش دویی است که آزمودنیها روزهای یکشنبه و سه شنبه هر هفته و در مجموع ۱۶ جلسه اجرا کردند. آزمودنیها با شدت ضربان قلب معین می دویدند و به ازای هر چهار جلسه تمرین، به شدت ضربان قلب ۱۰% و به مسافت دویدن ۴۰۰ متر افزوده می شد.



[۱]  . Immune System

[2] . Homeostasis

[3]  . Gleeson

[4]  . Dimitriou

[5]  . Upper Respiratory Tract Infection

[6]  . Lynn Francis

[7]  . Circadian Rhythm

[8]  . Cornil

[9]  . Raymond

[10]  . Davis

[11]  . Few

[12]  . Bonen

[13]  . Sutton

[14]  . Glucocorticoide

[15]  . Biological clock

[16]  . Chronobiology

[17]  . Reilly

[18]  . Corticotropin Hormone

[19]  . Klentrou

[20]  . Nieman

[21]  . Kraemer

[22]  . Housh

[23]  . AmericanCollege of Sports Medicine

[24]  . Deschenes

[25]  . Bird

[26]  . Tzai

[27]  . Testosterone

[28] . Cortisol

[29]  . Progressive Continuous Training

120,000 ریال – خرید

تمام مقالات و پایان نامه و پروژه ها به صورت فایل دنلودی می باشند و شما به محض پرداخت آنلاین مبلغ همان لحظه قادر به دریافت فایل خواهید بود. این عملیات کاملاً خودکار بوده و توسط سیستم انجام می پذیرد.

 جهت پرداخت مبلغ شما به درگاه پرداخت یکی از بانک ها منتقل خواهید شد، برای پرداخت آنلاین از درگاه بانک این بانک ها، حتماً نیاز نیست که شما شماره کارت همان بانک را داشته باشید و بلکه شما میتوانید از طریق همه کارت های عضو شبکه بانکی، مبلغ  را پرداخت نمایید. 

مطالب پیشنهادی:
  • مقاله نقش ورزش از لحاظ فکری ،جسمی و رفتار اجتماعی
  • مقاله تأثیر فشار روانی مسابقه بر غلظت کورتیزول، تستوسترون، IgA بزاقی وضربان قلب مربیان برنده و بازنده لیگ برتر فوتبال
  • تحقیق تأثیر ورزش بر سلامت روان در دانشجوی ورزشکار و غیر ورزشکار
  • مقاله بازاریابی در ورزش بانوان و چالش ها
  • برچسب ها : , , , , , , , , , , , ,
    برای ثبت نظر خود کلیک کنید ...

    براي قرار دادن بنر خود در اين مکان کليک کنيد
    به راهنمایی نیاز دارید؟ کلیک کنید
    

    جستجو پیشرفته مقالات و پروژه

    سبد خرید

    • سبد خریدتان خالی است.

    دسته ها

    آخرین بروز رسانی

      جمعه, ۱۹ آذر , ۱۳۹۵
    
    اولین پایگاه اینترنتی اشتراک و فروش فایلهای دیجیتال ایران
    wpdesign Group طراحی و پشتیبانی سایت توسط دیجیتال ایران digitaliran.ir صورت گرفته است
    تمامی حقوق برایdjkalaa.irمحفوظ می باشد.